De Atlantische Muur
De Atlantische muur , werd verondersteld de Europese kusten van een invasie te behoeden , het werd verondersteld een oninneembare verdedigingslijn te zijn samengesteld uit honderden zwaar bewapende casematten, zo stevig dat men in Duitsland sprak van de Vesting Europa .De Atlantishe muur zou het Duitse 1000-jarig rijk beschermen en dat voor altijd , althans volgens de Duitse propaganda van Goebels.De bouw van de Atlantische muur werd begin 1942 door de TODT organisatie gestart, met als enig objectief in Hitlers gedachten een invasie en de vorming van een tweede front beletten , vanuit Denemarken tot de Bretoense kust van Frankrijk, zou deze muur doorlopen.De TODT organisatie, die reeds de reichsbahnen had aangelegd werkte vooral met burgers die verplicht te werk gesteld werden voor de uitbouw van de Atlantische muur.Hitler had al zijn gevechtskrachten nodig voor zijn offensief op het Russische front en kon zich geen gebrek aan manschappen veroorloven.De uitbouw van de Atlantische muur zou slechts heel langzaam verlopen, het verzet infiltreerde de werkgroepen van gevorderde burgers en de oorlogsindustrie , munitie e.d. kregen voorrang. De Canadese Commando aanval op Dieppe in Augustus 1942, een feitelijke voorbereiding van de latere Grote Invasie , zou dankzij haar catastrofale afloop de Duitse bezetter een verkeerde indruk geven van de Atlantische muur, hij werd radicaal als oninneembaar beschouwd , Dieppe werkte in het voordeel van de Duitse Propaganda , het versterkte de mythe van de VESTING EUROPA.Andere nieuwe Commando aanvallen zoals Operatie Aquatint op 12 september 1942, bewezen de Duitse bezetter dat hij op zijn hoede diende te zijn.
Operatie Aquatint :
Aquatint was een aanval op de Duitse stellingen, met als bedoeling Duitse krijgsgevangenen ten nemen , de kustverdediging te desorganiseren, de aanval onder bevel van Major March Phillips , die als feitelijk doel Ste Honorine des Pertes had, vond plaats te Saint-Laurent-Sur-Mer, waar nu het oorlogsmonument staat, omstandigheden o.a. de nachtelijke duisterheid, hadden er voor gezorgd dat de 11 commando's aan het strand van Saint-Laurent-Sur-Mer terecht kwamen.
Foto: De AQUATINT gedenkplaat aan de dijk van Saint-Laurent-Sur-Mer
Foto : Het graf van Major March Phillips te Saint-Laurent- Sur-Mer, op het kerkhof van de dorpskerk.
De Commando's raakten op dit open strand veel te vlug in contact met de vijand , ze werden in een hand- omdraai omsingeld en kwamen onder zwaar mitrailleur vuur terecht.Major Commander March Phillips,zag dat hun situatie verloren was en besloot dat ze met hun aanvals bootje -een "Dingy" rubberboot- terug naar de Torpedo jager die hen tot daar had gebracht,zouden keren.Ze zouden hier echter nooit in slagen .Drie mannen werden ter plaatse gedood : Major March-Phillips 32 jaar,gehuwd en een twee maand zwangere vrouw achter latend , Sergeant Alan Williams 22 jaar en Soldaat Richard Lehniger 42 jaar Joods vrijwilliger uit de Duitse Sudeten Provincie in dienst genomen in het Brits leger onder de naam Richard Leonard , alle drie werden ze op het plaatselijk dorps kerkhof begraven.Twee van hen werden zwaar gewond en gevangen genomen , 2 werden ter plaatse gevangen genomen , Vier ontsnapten , drie van hen werden opgepakt slecht één ontkwam.
Foto: De drie commando's die op 12 september 1942 het leven lieten .
Inspecteur Generaal , Generaal Veldmaarschalk Rommel en de tijd
De Atlantisch muur was niet zo sterk als hij was voorgesteld, dit werd reeds eerder aangetoond. Generaal Veldmaarschalk Erwin Rommel , die in November 1943 als Inspecteur Generaal van de kustverdedigingen werd aangesteld,zou dit tijdens zijn vele inspectie rondes helaas ook vast stellen.Met passage te Omaha Beach zou hij dit laten gewaar worden door harde verwijten naar de aldaar gestationneerde soldaten hun hoofden te gooien , waarop één der bevelhebbers zou geopperd hebben dat de manschappen al vele dagen hard gewerkt hadden en zij bij overdaad te vermoeid zouden worden, waarop Rommel zou geantwoord hebben : Wat hebben Uw mannen liever dat ze moe of ze dood zijn ? Aan de overzijde ligt een ongekend gevaarte op ons te wachten, de geallieerden, wanneer hun invasie zal plaats vinden zullen we alles in het werk moeten stellen om deze hier op deze stranden te stoppen en hen terug in zee te gooien, de dag van de invasie zal voor beide kampen de langste dag worden.Onder Rommels bevel zouden vele strandobstakels bijgeplaatst worden en nog vele casematten aangebouwd worden, velen zouden nog in aanbouw zijn op D-Day.Want Rommel had vele tegenslagen,de geällieerde bombardementen die het spoorwegsysteem hadden platgelegd, het gebrek aan manschappen en materiaal en vooral het gebrek aan tijd .
Foto : De strandobstakels te Omaha Beach ( foto boek Omaha Beach )
Foto:Tsjechische egel
De verdedigingsstellingen te Omaha Beach :
Foto: Omaha beach vanaf WN60
Onder invloed van Veldmaarschalk Rommel werd de kustverdediging te OMAHA Beach stevig uitgebouwd, het strand was er bezaaid met obstakels, belgische poorten wisselden er af met tetraëders en Tjechische egels, ook stevig bemijnde palen stonden er her en der over het strand,de strandlijn tussen zee en duinen was er één obstakel, ook mijnenvelden wisselden er elkaar af .Een stevige Antitankmuur zou er de progressie van tanks stuitten. Omaha had een verdedigingslijn van 15 Wiederstandsnesten of WN's, genummerd van WN 60 tot WN 74.De WN's waren er als volgt ingericht.
WN 60 : twee 75mm kanonnen , één 20mm Luchtafweer gestel,drie mortieren in Tobrouk,één tantoren op Tobrouk en verscheidene vlammenwerpers. De WN 60 was gebouwd op de rotskliffen van La Revolution.
Foto: Mortiertobrouk WN 60
WN 61 : gelegen aan de voet van de rotskliffen van La Revolution.Bestond uit één 88mm kanon in casemat en op het Westen gericht , één 50mm kanon in haar gebetonneerde kuip,twee Tobrouks met machinegeweren, één tanktoren tobrouk en verscheidene vlammenwerpers.
Foto : WN 61 :88mm casemat .
WN 62 : Gelegen onder het actuele US Cemetery, bestond uit één 75mm kanon onder casemat, drie 50mm kanonnen waarvan één onder casemat , één observatiepost,verscheidene mitrailleurnesten waaronder één onder casemat (Franz Gockel en Hein Severloh) en twee 50mm mortieren.
Foto : WN 62 observatiepost en mitrailleursnest.
WN 63 : Versterkte ondergrondse vesting in de nabijheid van de kerk van Colleville gesitueerd,het is een transmissie post (radiokamer), de schuilplaats herbergt ook de commandopost van de eerste compagnie van het 726ste regiment infanterie (1/726) en van de 716de Infantrie Divisie van de Wehrmacht (716D.I.).De bewapening beperkte zich tot lichte mortieren en mitrailleurs.
Foto : Toegangs deur lvan de WN 63 langs het pad dat naar het strand leidt.
WN 64 : De WN 64 gesitueerd aan de linkerflank van WN 62 en de rechterflank van WN 65 , is tegenwoordig helemaal overgroeid door de duinflora zij huisde een 76,2mm kanon , één luchtafweer gestel en twee mortieren in tobrouk.
Foto : Vlakte waarin WN 64 gesitueerd is , verstopt onder wildgroei in de duinen.
WN 65 : Gelegen in de Vallée du Ruquet , deze casemat nog steeds goed zichtbaar en in tamelijk goede staat gelegen aan het uiteinde van de Rue de 2nd Division d'infantrie US, herbergt nog steeds haar 50mm kanon.Verder was er nog een 50mm kanon in bedding en één tobrouk en één 75 mm kanon,dit laatste stond in een houten palen beschutting gecamoufleerd.
Foto : Site du Ruquet (WN 65) met kanon.
WN 66 : Deze verdedigingssite is helemaal in de natuur verdwenen, deze site verdedigde de ingang van de vallei van Saint-laurent-Sur-Mer,deze site was nog niet af in Juni 1944.Maar ondanks het feit dat haar casematten nog niet af waren, heeft deze site heel wat weerstand geboden op D-Day.Zij was een levensgevaarlijke val , met mitrailleursnesten op beide niveaus van de heuvel die de vallei over kijkt.Haar samenstelling was als volgt:één anti-tank kanon van, twee tanktoren op tobrouk,één 50mm kanon in bedding en twee zware mortieren op betonnen ondersteuning, één casemat met dubbele geschutsopening.
WN 67 : Gelegen in het heuvelgedeelte van de vallei van Les moulins,waar ook villa les moulins zich bevindt, is deze verdedigingsstelling die een door haar inplanting goed overzicht had over het middelste gedeelte van het strand van Saint-Laurent-Sur-Mer,nu door aanbouw van vele buitenverblijven onzichtbaar geworden.De verdedigingssite was als volgt samengesteld : verscheidene raket lanceerders , beter gekend als nebelwerfers,deze raketten waren een type brandbommen,deze raketwerpers stonden op houten afuiten en moeten gevarieerd hebben tussen de aanwezigheid van 23 à 40 van deze toestellen.
WN 68 : Gesitueerd aan de uitmonding van de vallei van Les Moulins, op twee niveau's in de heuvels en aan het strand, is deze site actueel ook door dezelfde redenen als bij de voorgaande onzichtbaar geworden.De site was samengesteld uit één PAK-kanon in haar bedding,twee tanktorens op tobrouk,één 50mm kanon,twee tobrouks aan het strand,één tobrouk op de top en één casemat met dubbele geschutsopening die van het land komend alle toegang tot het strand verhinderde.Waar nu het restaurant l'OMAHA staat, stond toenertijd een villa die de toegang tot een tunnel verstopte die naar de ondergrondse kantonmenten van de site leed.
WN 69 : Gesitueerd aan de dorpsingang , is deze verdedigingssite die enkel uit loopgraven met mitrailleurs en een klein luchtafweer geschutsstelling helemaal in de natuur opgegaan , de site heeft nooit betonnen bouwsels gehad.
WN 70 : Gesitueerd in de heuvels tussen Saint-Laurent-Sur-Mer en Vierville-Sur-Mer.De site is nog moeilijk waarneembaar in de heuvels, ook hier heeft de bouw van buitenverblijven het merendeel van de betonnen overblijfselen gemaskeerd.De site was als volgt samengesteld : één 75mm kanon,één 20mm luchtafweerkanon,twee mortieren.Ook van hieruit had de Duitse verdediger een ruim zicht op het strand, actueel midden aan de voet van dit gedeelte vindt men de gedenksteen die het eerste Amerikaans oorlogskerkhof aan geeft.
Foto: Gedenksteen dat de eerste Amerikaans begraafplaats aangeeft.
WN 71 : Gesitueerd op het plateau dat de vallei van Vierville-Sur-Mer domineert, had deze site van op haar 50m hoogte ,op een gedeelte dat feitelijk stijl naar beneden duikt,een heel goed overzicht van zowel het strand als van de vallei dat naar de dorpskern leidt.De verdedigingssite was als volgt samengesteld: 2 betonnen kantonnements casematten (één grote en één kleine),één 20mm kanon, één mitrailleur tobrouk,één mortiertobrouk, vier mitrailleursnesten,en een casemat met dubbele geschutsopening voor twee zware mitrailleurs die de vallei ingang bewaakten.
Foto: Casemat met dubbele geschutsopening voor mitrailleurs te Vierville-Sur-Mer.
WN 72 : Gesitueerd in de heuvelflank en aan het strand nam deze site een groot gedeelte van Omaha Beach onder vuur.Vandaag is de casemat met 88mm kanon nog steeds zichtbaar, een monument staat op haar dak en haar kanon is nog steeds aanwezig.De verdedigingssite was als volgt samengesteld : één casemat met 88mm kanon naar Colleville-Sur-Mer gericht, één casemat met dubbele geschutsopening voor een 50mm kanon met bovenop een mitrailleur inTobrouk,één mitrailleur op Tobrouk naast l'Hôtel du Casino, één mitrailleursnest aan de rand van het strand en één aan de heuvelrand,één casemat met dubbele geschuts opening voor mitrailleurs net zoals WN 71.
Foto : Vierville , kleine casemat met dubbele geschutsopening voor 50mm kanon en MG Tobrouk bovenop.
WN 73 : Ook het versterkte huis genoemd , situeert zich in de heuvelflank achter WN 72,de casemat voor 75mm kanon is nog steeds zichtbaar, vanuit deze plaats had dit kanon een reikwijdte van 7km.De verdedigingssite was als volgt samengesteld:één 75mm kanon onder casemat,één observatiepost,drie mortieren en acht mitrailleursnesten .Op de heuvelkam waar ooit de site was is nu een kamping.
Foto : Zicht van bovenop WN 73,juist onder het dak van de 75mm kanon casemat +strandoverzicht naar Colleville.
WN 74 : Deze verdedigingssite had helemaal geen casematten en was samengesteld uit twee 75 mm kanonnen die vanaf la pointe de la Percée het strand onder vuur namen, de site is helemaal verdwenen.
Eind besluit : Wanneer men dit overzicht van de Atlantische muur op Omaha beach bekijkt is het volgens mij volstrekt duidelijk waarom Omaha beach zo'n een moorddadige reputatie kreeg op 6 Juni 1944, het was in de eerste uren net als een gokspel of Russische roulette of je sneuvelde of je overleefde voor een volgende ronde.
Foto : De avond valt over het verleden (hier Pointe du Hoc).
Sgt Eagle November 2004.
