115th Infantry Regimental Crest

Het 115 de Infanterie Regiment heeft een historie die van reeds van voor de Amerikaanse Revolutie dagen terug gaat.Het regiment is momenteel gerepresenteerd als het eerste battalion 115 de Infanterie,dat een deel is van de derde brigade van de 29 ste Infanterie divisie,van de Maryland Army national guard.

Wereldoorlog II

Op 3 februari 1941 werd de 29ste Divisie voor één jaar terug in actieve dienst geroepen in Fort George Meade,Maryland.De divisie werd hier intensief getraind,net als op andere plaatsen zoals o.a.A.P.Hill,Virginia en Indianatown Gap,Pensilvanië.Zij zouden ook aan de Carolina maneuvers deelnemen.Tengevolge van de Japanse aanval op Pearl harbor werd de actieve dienst van de divisie verlengd tot na de vijandelijkheden.

Tussen 27 september en 5 oktober werd de divisie op de HMS Queen Mary en Queen Elizabeth ingescheept.Eens in Engeland,zou de 29ste Infanterie divisie deelnemen aan oneindige oefeningen en maneuvers die pas zouden stoppen in Juni 1944 met de invasie van " FORT EUROPA".D-DAY.

Op 6 Juni 1944 om 06:30 uur landen,smaldelen van de 3 de Amerikaanse Infanterie Divisie op de Normandische kust,de eerste stap op de weg naar de bevrijding van Europa.Op Omaha Beach,in het heetste van de strijd ,was de 29ste infanterie divisie de enige national guards divisie die in de aanval betrokken was.het 115 de regiment landde met de tweede aanvalsgolf.

Na het veilig stellen van het Omaha Beach bruggehoofd,zou de divisie haar gevechtskreet "TWENTY-NINE LET'S GO eer aan doen,Hill 192,Isigny,St-Lo zijn enkele plaatsnamen die in de divisie geschiedenis werden opgeschreven en zullen verder leven."De Majoor van St-Lo"Majoor Tom Howie,gesneuveld tijdens de aanval op dit stadje zou in Time Life Magazine herinnerd worden en er zou een lied over dit gevecht geschreven worden. 

De naam en faam van de divisie zou van het fort van Brest over Julich en op naar de Elbe rivier verspreid worden.De 5948 slachtoffers die vielen bewijzen de hardheid met de welke de divisie tijdens de bevrijdingscampagne heeft gevochten.Campagne wimpels voor de campagne van Normandië met pijlpunt,Noord-Frankrijk,Rijnland en centraal Europa werden aan de eenheids kleuren toegevoegd.Bijkomende decoraties inclusief een eenheids onderscheidings wimpel voor de Franse Croix de Guerre met palmen met de dorpsnaam St-Laurent-Sur-Mer opgeborduurd voor het eerste batallion en een wimpel in de kleuren van het Franse Croix de Guerre met zilveren ster met St-Lo op geborduurd werden ook aan de eenheids kleuren toegevoegd.

De Amerikaanse Eerste Infanterie Divisie of "The Big Red One

 

Patch of the United States Army 1st Infantry Division.

De 1ste Infanterie Divisie van het leger van de Verenigde Staten van Amerika -bijgenaamd The Big Red One,naar haar schouderembleem met grote rode 1,is de oudste nog altijd actieve divisie.

DE TWEEDE WERELDOORLOG :

In de tweede wereldoorlog landde de divisie in Oran Algerije als onderdeel van Operatie Torch.Bepaalde smaldelen namen toen deel aan de op-en neergaande gevechten,rond Maktar,Medjez El Bab,Kasserine Pass,Gafsa,El Guettar,Béja en Mateur en dit tussen 21 januari en 9 mei 1943,mee helpend aan de bevrijding en het veilig stellen van Tunesië.

In Juli 1943,nam ze deel aan Operatie Husky in Sicilië onder het bevel van Generaal Majoor TERRY DE LA MESSA ALLEN.het werd ingedeel bij het Amerikaanse Tweede Korps.In augustus 1943 voerde Generaal majoor Clarence R.Heubner het bevel over de divisie.

Wanneer deze campagne voorbij was keerde de divisie naar Engeland terug om zich op de Invasie van Normandië voor te bereiden.De divisie bestormde Omaha Beach tijdens D-Day,sommige eenheden leden tot 30 % verliezen in de eerste uren,en bevrijdden Formigny en Caumont in het bruggehoofd.De divisie volgde in de St-Lo doorbraak met een aanval op Marigny op 27 juli 1944 en marcheerde dwars doorheen Frankrijk in een doorlopend offensief,de Duitse grens bereikend te Aachen in september 1944.De divisie bezette Aachen door de stad met een directe aanval in te nemen op 21 oktober 1944.De eerste viel aan via het oosten van Aachen via het hurtgen bos,doorgaand tot aan de Ruhr,en werd dan naar een rustplaats overgebracht op 7 december 1944,de eerste keer dat de divisie sinds D-Day eens kon rusten.Wanneer het Von Rundstedt offensief of Ardennen offensief plots losbrak vertrok de divisie met een sneltrein vaart naar de Belgische Ardennen om er non-stop te vechten van 17 december 1944 tot 28 januari 1945,om het offensief af te stoppen en uiteindelijk terug te slaan.Daarop volgend,viel de divisie de Siegfried linie aan en brak er opnieuw door,en stak al vechtend opnieuw de Ruhr over op 23 februari 1945,het slotoffensief werd naar de Rijn doorgetrokken,verder de Remagen brug over trekkend op 15 en 16 maart 1945.De divisie brak door aan de brug en nam deel aan het beleg van de Ruhr trechter,nam Paderborn in,rukte op doorheen het Harz gebergte en bevond zich in Tsjechoslovakije,te Kinsperk,Sangerberg en Mnichov wanneer de oorlog in Europa ophield.

                                              1ste Infanterie Divisie Medal of Honor  WWII ontvangers

1LT Jimmie W. Monteith, Jr. 16th Infantry Regiment (Normandië)

SSG George Peterson 18th Infantry Regiment

Technician 5th grade John J. Pinder 16th Infantry Regiment (Normandië)

PVT James W. Reese 26th Infantry Regiment

SSG Joseph E. Schaefer 18th Infantry Regiment

SGT Max Thompson 18th Infantry Regiment

CPL Henry F. Warner 26th Infantry Regiment

1LT Walter J. Will 18th Infantry Regiment

PVT Carlton W. Barrett 18th Infantry Regiment

CPT Bobbie E. Brown 18th Infantry Regiment

SSG Arthur F. DeFranzo 18th Infantry Regiment

SSG Walter D. Elhers 18th Infantry Regiment

PVT Robert T. Henry 16th Infantry Regiment

Tech SGT Jake W. Lindsey 16th Infantry Regiment

PFC Francis X. McGraw 26th Infantry Regiment

PFC Gino J. Merli 18th Infantry Regiment

de site : http://www.medalofhonor.com/1stInfantry.htm 

Het 26ste Infanterie Regiment: Een eeuw dienst.

In 1901 gaf het Amerikaanse congres haar toestemming voor de oprichting van vijf extra infanterie regimenten die zouden aan het leger toegevoegd worden,om tegemoet te komen aan de overzeese opdrachten die het leger te wachten stonden,bij deze regimenten bevond zich het 26ste infanterie regiment,haar oorlogs logboek staat boven alles.In de eerste twintig jaar van de 20ste eeuw werd het 26 ste naar de Filipijnen gestuurd voor twee plichts rondes,na dit werd ze naar de Canadese en Mexicaanse grenzen gestuurd.Sind die jaren had zij steeds met de Big Red One gediend.Als deel van deze divisie,vocht het gedurende vijf gecombineerde jaren in Europa,tijdens de beide wereldoorlogen en nog maar eens vijf jaar in Zuid-Oost Azië, tijdens het Viëtnam conflict.Als een geëerde eenheid van Het Amerikaans leger is zij het meest befaamde,meest gedecoreerde infanterie regiment, een regiment dat steeds alles te werk heeft gesteld om haar moto trouw te blijven.

No Mission Too Difficult, No Sacrifice Too Great. Duty First! -->Geen Missie te zwaar,geen opoffering te veel,Plicht eerst !

In de eerste wereldoorlog was het 26ste infanterie regiment bij de eerste Amerikaanse eenheden die in Frankrijk aankwamen en de eerste om Duitsland binnen te trekken als bezettingsmacht.In de tweede werldoorlog leidde het 26ste de amfibie aanval op Noord-Afrika,vocht ze in de Kasserine Pass,landde ze in Sicilië,landde ze in Normandië op D-Day en trok ze doorheen Frankrijk en België tijdens de geällieerde opmars.Het 26ste was bij de eeerste eenheden die doorheen de Westwall braken,die de Rijn overtrokken te Remagen,nadien trokken ze over de Paderborn as door het Harz gebergte tot in Tsjechoslovakije.In 1965 was het eerste battalion van het 26ste Infanterie Regiment bij de eerste Amerikaanse eenheden om naar Vietnam te trekken,en zou er met de Eerste Infanterie Divisie vechten ten Noorden van Saigon.Het battalion diende er in oorlogs campagne gedurende vijf jaar die toegevoegd werden aan hun overzeese dienst in de Filipijnen in het begin van de twintigste eeuw,getallen die tien jaar dienst in Azië aangeven.

Het grootste gedeelte van de overzeese dienstjaren die het 26ste presteerde waren in Duitsland.Het bemande een geallieerd bruggehoofd over de Rijn in 1918 en 1919.In 1945 vormde het de ruggegraat van de Amerikaanse strijdkrachten in Duitsland en in 1950 vormde ze de kern rond dewelke de NAVO haar verdediging uitbouwde.Van 1955 t.e.m.1970 diende het in de V.S. en in Vietnam.In 1970,vervoegde het eerste battalion van het 26ste als onderdeel van The Big Red One,de NAVO strijdkrachten in Europa grondgebied Duitsland tot 1982 als onderdeel van een vooruit geschoven brigade van de eerste divisie.In de jaren tachtig bracht het 26ste verscheidene jaren door in de V.S. voor het opleiden van recruten.Maar nu dat het Amerikaans leger geherstructureerd werd voor de 21ste eeuw is het eerste battalion van de 26ste infanterie opnieuw als onderdeel van de eerste divisie terug in Duitsland gestationeerd.

De soldaten van het 26 ste verwierven naambekendheid als The Blue Spaders ( de blauwe Schoppen),naar hun eenheids insigne,dat feitelijk een gestyleerde pijlpunt van de Mohawk indianen afbeeldt op een wit schild en door Kolonel Hamilton A.Smith,regiments bevelhebber van 1917 tot 1918,werd uitgekozen als symbool voor de moed en durf dat het regiment toonde in het bestrijden van de vijand. 

Het eerste Battalion van de 26 ste Infanterie heeft vele onderscheidingen tijdens haar lange actieve dienstjaren verzameld.Tussen deze vele onderscheidingen bevind zich één der hoogste die een battalion kan verkrijgen de Presidential unit Citation,voor haar offensief in de nabijheid van Stolberg,Duitsland in September 1944 en de onderscheiding voor de moedigste eenheid voor haar stoutmoedige verdediging tegen een vastberaden vijand in Ap Gu, Vietnamese Republiek op 1 april 1967.

In conflicten gaande van Europa naar Noord Afrika en Zuid-Oost Azië,verdiende het 1ste battalion van de 26 ste Infanterie een unieke reputatie.Ondanks het gevaar,de hardheid van de strijd en de zware verliezen,faalde dit battalion nooit in het uitvoeren van haar opdrachten.In de eerste wereldoorlog had het de moed om doorheen hevig spervuur tussen de prikkeldraad afrasteringen,de loopgraven en de ruines van de steden van Picardië,Champagne en Argonne,de vijand aan te vallen.Tijdens de tweede wereldoorlog liet zij zich niet vermurwen in de achtervolging van een terugtrekkende vijand tijdens haar amfibieïsche landingen,in haar offensieven doorheen de bergen en woestijnen van Noord-Afrika en de bergen van Sicilië en in haar opmars doorheen Frankrijk en België om te Amerikaanse troepenmacht naar Aachen te leiden.Zij vocht de hele weg doorheen het Hurtgen bosen verdedigde resoluut de linker flank van de Ardennen in Butgenbach om vervolgens dwars doorheen het hart Duitsland te kruisen.In Vietnam vocht het battalion vol moed en durf in de jungles tegen de beste lichte infanterie van de wereld en voerde zij ook luchtlandings operaties en kleine eenheids patrouilles uit.

Medal of Honor verkrijgers van het

26th Infantry Regiment

            klik de namen aan aub :     

Robert F. Stryker

Uit :http://www.bluespader.org/century.html 

TECHNICAL SERGEANT FRANK D. PEREGORY

Rang en Organisatie : Technisch Sergeant,US Army,K - 116 de Infanterie,29ste Infanterie Divisie.Plaats en datum:Grandcamps Maisy Frankrijk,8 juni 1944.Plaats van in dienst treding:Charlottesville Virginia,geboren op 10 april 1915,te Esmont Virginia.Regerings Orders nummer:43,30 mei 1945.Citatie: Op 8 juni 1944,het derde battalion van het 116de infanterie regiment marcheerde op streng bemande Duitse verdedigingsstellingen te Grandcamp-Maisy,Frankrijk,wanneer de leidende elementen plotseling werden gestopt door een alles vernietigend spervuur van machinegeweren komende van Duitse stellingen verscholen in loopgraven gesitueerd in de heuvels die het dorp overzien.Na verscheidene vruchteloze pogingen van de artillerie en de tanks om de vijand uit zijn stellingen te schieten en te vernietigen,begon T/Sgt Peregory op eigen initiatief de heuvel op te gaan nog steeds onder hevig spervuur,wanneer hij de top van de heuvel bereikt ontdekt hij een loopgraaf die naar de hoofdverdedigings site leidt zo'n 400 m verder op.Zonder aarzelen sprong hij in deze loopgraaf en begaf hij zich naar deze site.Onderweg botste hij op een groep infanteristen,die hij zonder angst met handgranaten en bajonet aanviel,8 Duitse soldaten dodend en 3 ervan tot overgave dwingend.Hij vervolgde zijn weg in de loopgraaf en dwong alleen de overgave van 32 infanteristen af ,nam de machinegeweer bedieners gevangen en opende de weg voor de leidende elementen van het battalion om zo hun objectief in te nemen.De buitengewone moed en agressiviteit vertoond door T/Sgt Peregory zijn een voorbeeld der hoogste tradities van de strijdkrachten.Peregory zou 2 dagen later te Grancamp sneuvelen.

Uit : http://www.staunton.com/116th/index.html

Het Nalatenschap van het 16de Infanterie Regiment

Opgericht op 3 mei 1861 in het regelmatige leger als het 1ste battalion ,11de Infanterie.tussen juli 1861 en februari 1862 te Fort Independence Massachusetts en Perryville in Maryland gereorganiseerd en heringedeeld op 5 december 1866 als de 11de Infanterie.in April 1869 samengevoegd met de 34 ste Infanterie(zie annex) en naderhand met de 16de Infanterie.Toegewezen op 8 juni 1917 in de 1ste Expeditionaire Divisie(Later 1ste Infanterie Divisie) en gedemobiliseerd uit de 1ste Infanterie Divisie op 15 februari 1957 en gereorganiseerd als broeder regiment onder de gevechts eenheden van het Regiments systeem en daaruit teruggetrokken op 28 februari 1983 heeft het 16de Regiment heden haar hoofdkwartier te Fort Riley in Kansas. ANNEX opgericht op 3 Mei 1861 in het regelmatige leger als 3de Battalion, 16de Infantry. georganiseerd in April 1864 te Madison Barracks, New York. Gereorganiseerd en heringedeeld op 21 September 1866 als de 34ste Infanterie. WOII Op 26 Oktober 1942 verliet het regiment Schotland voor de invasie van Afrika.Arzew en Damense in Algerije waren de doelwitten.De aanval werd ingezet om 01.00 uur op 8 november 1942.iets minder dan een week na de landing,was een tamelijk groot bruggehoofd gevormd,de vijand had zich over gegeven en Oran was in de handen van de 1ste Infanterie Divisie.Gedurende de rest van de Noord-Afrika campagne vocht het 16de in de vallei van Ousseltia,Kasserine Pass en El Guettar.Het regiment presteerde uitmuntend in de gevechten om Noord-Afrika.voor haar acties in Kasserine Pass,werd het regiment opnieuw gedecoreerd door de Franse regering en verkreeg ze haar eerste Presidential Unit Citation voor haar acties in de omgeving van Mateur.Hierop volgde de invasie van Sicilië.Kort voor 01.00 Uur op 10 Juli 1943,scheepte het 16de met de eerste aanvalsgolf in de landings boten voor de aanval op dit sleutel eiland.Na het verwerven van een zonder al te veel bloedvergieten strandbruggehoofd,stoote het regiment door van het strand naar de bergen die er achter lagen,waar het vlug aan een vijandelijke tegenaanval werd onderworpen.ondanks de vijandelijke tanks en versterkingen,zette het 16 de onder dekking van het zware marine geschut en de tijdige aankomst van de regimentaire artillerie  haar vooruitgang verder.Rond 14 Juli 1943 was het regiment opgerukt van Pictroperzia ,doorheen Enna en Villarosa.Vechtend tegen scherpschutters en stevig verdedigde vijandelijke posities,bleef het 16 de Infanterie Regiment in een flankeer beweging oprukken en had ze het hooggebergte ten westen van de Cerami rivier ingenomen.In het begin van de maand Augustus had zij Trolina bereikt.Te Trolina maakte het regiment de bitterste en zwaarste gevechten van de hele oorlog door.Na een schietfestijn van vier dagen tegen de door de oorlog geharde soldaten van het Duitse 15 de Panzer Grenadiers Divisie namen de mannen van het 16de de stad in en snel hierna eindigde de Siciliaanse campagne.Hierop volgend vaarde het 16de naar Liverpool,en reisde per trein verder naar Dorchester op 16 oktober 1943,om gedurende zeven maanden de meest harde trainingen en oefeningen te ondergaan en te doorstaan.In het begin van 1944 verhuisde het regiment naar Devon voor Amfibie operaties trainingen.Op 1 Juni 1944,scheepte zij te Weymouth in op USS Samuel Chase,de USS Henrico en de HMS Empire Anvil.Uiteindelijke zouden de met troepen doorladen schepen in de late namiddag van 5 juni 1944,wegvaren uit de haven van Weymouth.Het 16de had als opdracht Omaha Beach aan te vallen en de strand verdedigingsstellingen uit te schakelen in haar sector van het strand,en het strand in te nemen en te beveiligen voor het vallen van de nacht.De aanval op Fort Europa begon in de vroege uren van 6 Juni 1944 wanneer het 16de het strand begon te naderen.Op Zo'n 300 meter van het strand komen de LCVP's onder het vuur van anti-tank wapens en lichtere wapens te liggen,maar ze bleven ondanks alles naar het strand toe varen.Wanneer de eerste troepen het strand begonnen op te lopen,werd het al vrij vlug duidelijk dat vele van de vijandelijke verdedigingsstellingen niet door de voorafgaande bombardemeneten geraakt waren.Deze mannen die voor de aanval op dit strand getraind hadden en er naar toe geleefd hadden,begonnen onmiddellijk mangaten in het strand te graven,maar de zeegolven beletten hen deze te gebruiken.om alles nog erger te maken,raakten de wapens geblokkeerd door het zand dat in de mechanische elementen was vastgeraakt en was de vijand versterkt geweest door een supplementaire infanterie divisie,die haar vuur capiciteit omzeggens verdubbelde.De overlevenden van de eerste aanvalsgolf bouwden in allerijl achter de keienrichels van het strand een schamele vuurlijn op.De versterkingen van de tweede aanvalsgolf vonden hun strijdmakkers uitgedund,geblokkeerd en in de val op het strand.Tot op het moment dat sergeant Phillip Streczyk er in slaagde doorheen een mijnenveld over te steken en een gat in de Duitse versperringen te maken.Kolonel George Taylor,Regiments commandant,sprong op dat moment recht en schreeuwde zijn mannschappen toe dat de enige die op dit strand zouden blijven diegenen waren die reeds dood waren en diegenen die nog zouden sneuvelen,Laat ons voorwaarts gaan !Het 16de zette ze zich in gang en zou via akelige gevechten,waarvan de meesten man tot man ,naar Colleville-Sur-Mer doorbreken.Bij het vallen van de avond had het 16de het strand veilig gesteld en een houvast gevormd ,die het succes van het tegenoffensief in Europa zouden vormen.Een dag later -D-Day+-zouden alle eenheden van het regiment aan land zijn,waarvan velen reeds landinwaarts waren getrokken.Op een ere ceremonie op 2 Juli 1944 zou Generaal Eisenhower aan de mannen van het 16de infanterie regiment gezegd hebben ,dat hij geen lange toespraak zou houden,want deze kleine ceremonie werd opgezet opdat ik jullie zou kunnen zien en bedanken,jullie zijn het beste regiment van het Amerikaans leger,ik ken jullie palmares sinds de landingen in Afrika en Sicilië.Ik heb de indruk dat dit regiment een Pretoriaans wacht vormt,dat me altijd volgt en me geluk brengt.Het 16de Infanterie Regiment werd algauw de divisie reserve en zou na een korte rustpauze verder land inwaarts trekken.   Zij verkregen de Medal of Honor :                                                                 Eerste Luitenant Jimmie Montieth 6 Juni 1944 Eenheid: L Companie, 16de Infanterie.  Geboren: 1 Juli 1917.  Geboorteplaats: Low Moor, Virginia.  Overlijdens datum: 6 Juni 1944.  Begraafplaats : A.M.B.C. militair kerkhof, Colleville-sur-Mer, Frankrijk.  Trad in dienst te : Richmond, Virginia.  plaats van gebeurtenis: tegen Colleville-sur-Mer, Frankrijk.  Bestuursnummer, Datum: #20, 29 March 1945  Uitvoering: overgemaakt aan Montieth’s familie doorBrig. Gen. Frank Dorn te Richmond, Virginia. Citatie:  Met 22 man, versloeg hij 400 weerstandige Duitsers, Verwonde er 90 en doodde er 36. Voor zijn uitzonderlijke heldhaftigheid en zijn doorzettings vermogen dat ver boven de dienstverplichtingen uitstak.Eerste Luitenant Montieth landde in de nabijheid van Colleville-Sur-Mer,als lid van de eerste aanvalsgolf op de Frans-Normandische kust onder zwaar vijandelijk spervuur.Zonder naar zijn eigen leven en veiligheid om te zien,bewoog hij onophoudelijk op en neer op Omaha om de manschappen te reorganizeren voor de verderzetting van de aanval.Nadien leidde hij de aanval over een smalle richel en over een plat openliggend terrein naar de voelbare veiligheid van de nabij gelegen kliffen.Terugkerend op zijn stappen over het strand begaf hij zich toen naar twee tanks die vast zaten en verblind waren door het hevig vijandelijk artillerie en machine geweer vuur.Compleet blootgesteld aan dit hevig vijandelijk vuur leidde Monteith deze tanks te voet door een mijnenveld om hen in vuurpositie te brengen.Monteith leidde het bevel over beide tanks en corrigeerde hun geschut,zodat verscheidene vijandelijke posities vernietigd werden.Nadien vervoegde hij zijn eenheid,leidde hij hen tot de inname van vijandelijke posities die zich boven op de heuvelkam bevonden.De leiding nemend over zijn nieuwe positie en zich voorbereidend op vijandelijke tegenaanvallen,negeerde hij opnieuwe zijn eigen veiligheid,meerdere malen de zwaar beschoten 200 meter open landvlakte overschrijdend om zijn verdedigings positie te verstevigen.Toen hij compleet omsingeld was ,werd Eerste Luitenant Jimmy Monteith,terwijl hij en zijn mannen zich uit deze situatie vochten,door vijandelijk vuur gedood.Zijn strijdlust,moed en oversaagd leiderschap zijn dit eerbetoon waardig.       Technicien vijfde Klasse John J. Pinder, Jr. 6 Juni 1944 Eenheid: Hoofkwartier Companie, 16de Infanterie.  Geboorte datum : 12 Juni 1912.  Geboorteplaats: McKees Rocks, Pennsylvania.  Datum van overlijden : 6 Juni 1944.  Begraafplaats: Grand View Cemetery, Hanover Township, Pennsylvania.  Trad in dienst te : Burgettstown, Pennsylvania.  plaats van gebeurtenis: in de nabijheid van Colleville-sur-Mer, Frankrijk.  bestuursnummer, Datum: #1, 4 Januari 1945. Citatie:  Voor zijn uitzonderlijke heldhaftigheid en zijn doorzettings vermogen dat ver boven de dienstverplichtingen uitstak,op 6 Juni 1944, in de nabijheid van Colleville-sur-Mer, Frankrijk. Op D-Day landde Technicien vijfde klasse Pinder op honderd meter van de kustlijn,onder hevig vijandelijk vuur dat veel slachtoffers maakte onder de bemanningen van de landingsboten.Onder dit hevig spervuur,beladen met een zware en levensbelangrijke radio op zijn rug,waadde hij met het zeewater op borst hoogte naar het strand toe.Hij was nog maar enkele meters van zijn landingsschip vadaan toen hij zwaar gewond werd door vijandelijk vuur.Technicien vijfde klasse Pinder stopte niet en bereikte het strand en leverde de radio af.Pinder weigerde elke verzorging van zijn verwondingen, verzwakt door het bloedverlies en hevige pijn lijdend keerde hij terug de vuurlinie in om radio materiaal te recupereren en herhaalde dat tot drie maal toe.Hij recupereerde levensbelangrijke stukken en materialen waaronder ook een tweede werkende radio.Bij zijn derde overtocht werd hij zwaar in de benen getroffen.De dappere soldaat zou nog steeds niet stoppen voor medische verzorging.Nog steeds blootgesteld aan hevig vijandelijk vuur en steeds meer verzwakkend ,hielp hij het levensbelangrijk radiocommuncatie systeem op het strand opstellen,tijdens deze hele operatie werd deze moedige soldaat een derde maal getroffen en gedood.Zijn ongebrijdelde moed,inspireerde de mannen die met hem dienden.          From: http://www.16thinfantry-regiment.org/sir/go/1/Default.aspx                                                                                                                                                            18de Infanterie Regiment  Geschiedenis : Klik op de Link : http://www.usregulars.com/usarmy/18us.html   Motto: In Omnia Paratus (Op alles voorbereid ) Symboliek: Haar dienst periode tijdens de Amerikaanse burgeroorlog word in het wapenschild van de eenheid vertoond door het witte kruis in het midden ervan,het kruis van de gecofedereerde vlag.De gekruiste pijlen geven haar campagnes tegen de Indianen aan.Het badge van het zevende korps herinnert aan haar dienst in de 2de brigade,2de divisie van dat korps tijdens de oorlog met Spanje en de Bolo staat voor de operaties in de Visayas tijdens de bezetting van de Filipijnen.In de eerste wereldoorlog verkreeg het regiment het franse Croix de Guerre met palmen en erelint voor haar deelname in het Soissons offensief op 18 Juli 1918 en de operaties rond Exermont en Heuvel 240 in de oude Lorraine provincie.het schild draagt een rode dwarsband van Lorraine en de Fleurs-de-lis het wapen van de Lorraine.  insigne: Het schild en haar moto.   Verkregen de Medal of Honor : Tweede Wereldoorlog In April 1904, gaf het Amerikaanse Congres haar toestemming voor het vervaardigen van een nieuwe Congressional Medal of Honor,het model dat toen aanvaard werd is s'hedendaags nog steeds van toepassing.Het werd eigenlijk in gebruik genomen in 1944 met militaire goedkeuring.                                                                           (* Asterisk denotes a posthumous award) CARLTON W. BARRETT Rang en Eenheid: Private(soldaat), U.S. Army, 18th Infantry, 1st Infantry Division.Plaats en datum van gebeuren: In de nabijheid van St. Laurent-sur-Mer, Frankrijk, 6 Juni 1944. Plaats van in dienst treding: Albany, N.Y. Geboren te: Fulton, N.Y. Regerings order. No.: 78, 2 Oktober 1944. Citatie: Voor zijn uitzonderlijke heldhaftigheid en zijn doorzettings vermogen dat ver boven de dienstverplichtingen uitstak op 6 Juni 1944, in de nabijheid van St. Laurent-sur-Mer, Frankrijk.In de morgen van D-Day,landde soldaat Barret blootgesteld aan hevig vijandelijk spervuur te Normandië,hij was verplicht geweest naar het strand te waden in water dat op nek hoogte kwam.Keer op keer keerde hij zonder aan zichzelf te denken door dit hoge water heen terug om zijn ,voor hun leven vechtende en spartelende,makkers van de verdrinkingsdood te redden.Soldaat barret weigerde aan het strand vastgenageld te blijven door het spervuur dat op hem en zijn makkers gericht was,en liep met een ongezien doorzettingsvermogen en leeuwenmoed met gewonden over het strand en doorheen het water naar een evacuatie boot die in lage zee lag,hiermee redde hij vele levens.Bovenop zijn missie als gids,droeg hij berichten door over het ganse strand,verzorgde hij gewonden,kalmeerde hij diegene die zich in shock bevonden en vertoonde hij een ongezien leiderschap.Zijn kalmte en zijn angstloos optreden waarbij hij telkens weer zijn leven op het spel zette gedurende die lange uren ,had een voorbeelds effect op zijn strijdmakkers in de traditie van het Amerikaanse leger.        Het 2nd Rangers Batallion Deze informaties werden neergeschreven door een voormalig uitvoerend officier van het 2nd Ranger Bn.       "Rangers Lead The Way" - Rangers open het Pad,is het motto sinds jaren van de Amerikaanse Ranger eenheden,een speciale uitspraak voor een speciaal type mannen,die sinds de 17de Eeuw tot vandaag durf en kennis van oorlogsvoering met elkaar combineren om hun missies tot een goed einde te brengen,een traditie die de fierheid van deze eenheid was en steeds zal blijven. Hun reputatie en geschiedenis gaat terug sinds de tijd dat de pioniers nederzettingen in Indianen gebied probeerden op te richten.De indianen boden hier toe heel wat weerstand en voerden op een voor de pioniers onbekende manier oorlog tegen hen.De Indianen brachtn heel wat geduld aan het daglicht,via intensieve en lange verkennings opdrachten en snelle tactische raids op de nederzettingen brachten ze heel wat schade toe aan de nederzettingen en hun bewoners.De Amerikanen begonnen echter hun tactieken tegen hen te gebruiken,en zo zouden kleine groepen verkenners de nederzettingen verlaten om rondsluipende Indianen te lokaliseren en in kaart te brengen,de naam Rangers was ontstaan,Rangers komt van bringing in range of beter gezegd opsporen en lokaliseren van de vijand wat deze groepen deden. De eerste Ranger eenheid werd opgericht in 1670 om een opstandige Indianen stam te bestrijden onder de leiding van de genaamde Metocomet ook Koning Phillip genaamd.De Rangers onder leiding van Kapitein Benjamin Church verpletterden de aanvallers en beëindigden Koning Phillips oorlog in 1675.De Franse-en de Indianen oorlog zorgden voor de terugkeer van de Rangers.Majoor Robert Rogers uit New Hampshire organiseerde negen compagnieën om de Britten te bestrijden van 1756 tot 1763.Hij publiceerde een lijst van logische regels en zette 19 vaste orders op papier die de constante paraatheid van de Rangers zouden bepalen.Tegen Juni 1758 leidde Rogers oefeningen met zijn Rangers met de munitie op scherp. Rogers Operaties werden gekarakteriseerd door hun stevige voorbereiding en door gewaagde en snelle bewegingen.De meest befaamde raid die zijn Rangers uitvoerden was die op de voor hun hardheid bekende Abenaki Indianen.De Rangers reisden over 400 mijlen gedurende 60 dagen.De Rangers sloeg hard toe en doodde honderden Indianen van deze stam,de stam die eens zo gevreesd was zou nooit zijn sterkte meer terug vinden.  De Rangers deden baanbrekend werk in een nieuwe wijze van oorlog voeren.Ze bevochten zelfs de Indianen en Fransen op Ski's,sneeuwschoenen en zelfs ijsschaatsen.De Rangers onderscheiden zich als verkenners en dodelijke tegenstanders.iets minder dan tien jaar na deze feiten riep het continentaal Congres tien compagnieën van Ervaren schutters uit Pennsylvanië,Maryland en Virginia op.Zij werden door Generaal G.Washington het Rangers Corps genoemd,deze groep van 500 mannen zou echter befaamd worden als de schutters van Morgan,naar hun leider Kolonel Daniel Morgan.  De Rangers brachten de Britten zware verliezen toe in het gevcht om Freemans Farm in September 1777 en te Cowpen in Januari 1781.De engelse Generaal Burgoyne stelde dat Morgan's schutters het meest befaamde en beruchte korps vormden van het Continentaal leger "Allen elite schutters".  Carrickfergus,Noord-Ierland,19 Juni 1942.Majoor William Darby en 2000 uitgepikte vrijwilligers ondergaan zware trainingen in de handen van de Britse Commandos. Op het einde van het trainings programma bleven slechts 500 mannen over.Zij vormden het 1ste US Ranger Battalion.Van deze 500 mannen zouden er 50 deelnemen aan de raid op Dieppe aan de Fanse Noord kust samen met Canadese en Britse commando's. Het 1ste Ranger Bn nam deel aan de landing te Arzeu in Algerije.Voerden cruciale nacht operaties uit in Tunesië en namen deel aan de slag om El Guettar.Hun waarde werd herkend door het verkrijgen van een Presidential Unit Citation,wat overeenstemde met het verkrijgen voor iedere man van het Distinguished Service cross. Majoor Darby richtte nog twee andere battalions op het 3de en 4de naar het einde van de Tunesiche campagne.Deze battalions samen met de 1ste werden de Darby Rangers of THE RANGER FORCE genoemd.Zij zouden de spits vormen voor de invasie van Sicilië te Gela en Licata en zouden een rol spelen in de inname van Messina.Te Salerno zouden ze de nazi tegenaanvallen gedurende 18 dagen terug slaan en zo de Chunzi pas in handen houden.De Rangers zouden geconfronteerd worden met winter en berg gevechten bij het klaren van de doorgang naar de nauwe pas die tot Cassino leidde. Te Anzio zouden ze de strand verdegingsstellingen uitschakelen en het stadje innemen en bevrijden.Darby's Rangers zouden een zware tegenslag kennen te Cisterna waar ze op 30 januari 1944 ontdekt werden toen ze het stadje probeerden te infiltreren en bijna uitgemoord werden door de Duitse tanks en infanterie.van de 767 rangers zouden er 761 gedood of gevangen worden.De overlevenden werden terug naar de Verenigde Staten gestuurd en werden getransfereerd naar de Special Services,een gemengde Americo-Canadese eenheid.  Op 1 April 1943 vormde Kolonel James Rudder het 2de Ranger battalion te Kamp Forrest in Tennessee.De manschappen van het 2de Bn,samen met die van het 5de Bn Rangers ook in Kamp Forrest gevormd in September 1943,namen deel op 6 Juni 1944 aan de D-day invasie te Omaha Beach in Normandië.Dog,Easy en Fox compagnies van het 2de werden aangeduid om de Duitse kanonnen van de Pointe du Hoc uit te schakelen.Zo'n 220 mannen zouden de kliffen van de Pointe hier toe op onder weerstands vuur van machinegeweren en handgranaten.Enkel 90 Rangers zouden nog in staat zijn om verder te vechten,de kanonnen waren echter niet ter plaatse maar ston den iets verder landinwaarts,toch zouden ze vernield worden. Tijdens de aanval op Omaha Beach stelde Brigadier Generaal Norman D.Cota assistent divisie bevelhebber van de 29ste infanterie Divisie vast,dat de invasie troepen verder dan het strand dienden door te stoten om een totale afslachting te voorkomen.Cota koos het 5de Ranger Bn,geleid door Kolonel Max Schneider om een weg te maken doorheen het moordend spervuur van de Duitsers,Cota zij Rangers lead the way of this beach,Rangers effen het pad af van dit strand,Rangers Lead the way werd zo het hoofd motto van de Rangers battalions.                      5th Rangers Batallion   Het 5de Ranger Infanterie battalion werd geactiveerd op 1 september 1943 te kamp Forrest in Tennessee.34 officieren en 563 dienstplichtigen zouden het battalion in de drie dagen die daar op volgden versterken.Majoor Owen H.Carter was de battalions commandant en Kapitein Richard P.Sullivan was de uitvoerend officier.Na maanden van strenge en harde trainingen in de Verenigde Staten,vertrok het battalion per schip uit New York op 8 Januari 1944 naar Liverpool Engeland waar ze met de HMS Mauretania aan kwamen op 18 januari. De voorbereidende trainingen in Engeland : De trainingen werden hervat in Leominster,de mannen hadden er ook heel wat vrije tijd zodat de lokale pubs er wel bij vaarden.En nee de eenheid had niets te maken met een middernacht raid op de Quartermaster vrachtwagen companie die huisde in een tenten kamp juist buiten het stadje.Twee maanden later verhuisde het battalion naar Schotland waar ze een commando tainig onderging,hier na naar het aanvals vorming centrum waar Majoor Schneider het battalion vervoegde als nieuwe battalions commandant.Nadien verhuisde ze naar Swanage voor training in het beklimmen van kliffen.Het eindexamen kwam in April gedurende de FABIUS landingsoefening. De Invasie : op 1 Juni 1944 verhuisde het battalion naar de haven van Portland,waar ze inscheepte op haar invasie schip de HMS Prince Leopold.Uiteindelijke hadden de luchtfoto's,kaarten en maquettes namen gekregen,Vierville-Sur-Mer,Pointe du Hoc,Grandcamp-Les-Bains en Grandcamp-Maisy.Op H-uur 06:30 uur,begonnen de manschappen van het 5de op een vaste afstand van de kust rond te cirkelen,wachtend op het signaal van het 2de battalion Rangers.niemand wist op dat moment of het 2de haar missie met succes zou volbrengen.Om 7:10 uur was er nog steeds geen signaal,de deadline was bereikt,Kolonel Schneider beval dat de drie aanvalsgolven van 18 Ranger landingsschepen naar Vierville-Sur-Mer zouden worden afgeleid. Wanneer de de eerste aanvalsgolf,bestaande uit companies A en B van het 2de Ranger battalion op Omaha landde,werd zij verniegtigd door het hevige Duitse mortier-en artillerie vuur en het zware spevuur van machinegeweren.Kolonel Schneider leidde de rest van zijn strijdkrachten hierop meer naar het Oosten af.ongeveer 4 km en tien minuten later landde het 5de zonder schade aan de muur gelegen tussen Omah Dog Red en White. Schneider beval zijn mannen om onmiddellijk de Duitse verdedigers te infiltreren en zo verbindingspunten te maken.Vier gaten werden in de prikkeldraad afrasteringen gemaakt die de Amerikaanse strijdkrachten op het strand gevangen hielden.De Rangers stormden door deze gaten naar de top de Duitsers uitschakelend met een tot&ale verrassings aanval.op dit moment gaf de 29ste Infanterie Divisie het bevel aan de Rangers om het strand bruggehoofd te bewerkstelligen in plaats van het 2de Rangers battalion op de Pointe du Hoc te gaan vervoegen.In de late namiddag zou het 5de Vierville bezetten het bruggehoofd op de rechterflank verstevigend.Plannen om Rudder op de Pointe te gaan vervoegen werde door het 29ste afgewezen,en de Rangers van het 5de zouden dus in Vierville overnachten.Op D-day +1 bleef het grootste gedeelte van het 5de battalion te Vierville,om hetb strand bruggehoofd te verdedigen tegen tegenaanvallen.Twee companies maakten deel uit van de aanvalsgroep die oprukten naar Grandcamp-Les-Bain.Deze groep geraakte doorheen de Duitse lijnen tot op 4 km voorbij de Pointe du Hoc,tot stevig artillerie en tank vuur hen naar St-Pierre -Du-Mont terug dreef.Toen de tanks die hen vergezelden naar Vierville teruggeroepen werden om het strand bruggehoofd te verdedigen, besloten de mannen van deze aanvalsgroep te St-Pierre te blijven en patrouilles uit te sturen naar de Pointe du Hoc om contact te maken met het 2de.Op D-day+2,werden de mannen van het 2de ranger Bn op de pointe afgelost door de Rangers van St-Pierre-du-Mont.Terzelfder tijd voerden de B en E companies van het 5de samen met het 116de Infanterie regiment en het 743ste tank Bn een aanval op Grandcamp-Les-Bains uit,met als resultaat de inname van het stadje.In de vroege morgen van D-day+3 ,voerden A,C en F een aanval uit op de Duitse versterkingen in Maisy en veroverden ze samen met het hoofdkwartier van de Duitse troepen in Maisy. De slachtoffers van de landingen : 23 doden,89 gewonden en 2 vermisten,een totaal van 114 mannen of 22% van de battalions.

5 th Rangers Batallion