Menu 2:

(Przesuwne)

(Oto wykaz wszystkich stron z TEGO serwera, w zestawieniu językowym - w 8 językach. Wybierz interesującą Cię stronę manipulując suwakami, potem kliknij na nią aby ją uruchomić:)

(Ten sam wykaz daje się też wyświetlić z "Menu 1" poprzez kliknięcie tam na pozycję "Menu 2".)

Menu 3:

(Alternatywne adresy internetowe tej strony, np.:)

milicz.fateback.com

www.totalizm.pl

i.1asphost.com/1964

anzwers.org/free/wroclaw

fruit.sitesled.com

god.ez-sites.ws

karma.freewebpages.org

memorial.awardspace.info

newzealand.myfreewebs.net

parasitism.about.tc

rubik.hits.io

Menu 4:

(Przesuwne)

Oto wykaz wszystkich moich stron ze wszystkich serwerów. Strony te najpierw zestawione są językami (tj. jako strony po polsku, angielsku, niemiecku, francusku, hiszpańsku, włosku, grecku, oraz rosyjsku.) Dla każdego zaś języka strony zestawione są przedmiotowo. Wybierz interesującą Cię stronę manipulując suwakami, potem kliknij na nią aby ją uruchomić:

(Ten sam wykaz daje się też wyświetlić z "Menu 1" poprzez kliknięcie tam na pozycję "Menu 4".)

Ci co uważnie przeglądają się swoim bliźnim, oraz śledzą zawartość publikatorów, odnotowali zapewne liczne paradoksy dzisiejszego życia na Ziemi. Przykładowo, że zwiększamy ilość dóbr materialnych które posiadamy, jednak poziom naszego szczęścia nieustannie się obniża. Albo że planujemy wyprawy na Marsa, jednak nikt z nas nie jest pewny jutra. Albo że mamy aż dwie ideologie na Ziemi (kapitalizm i komunizm) oraz kilkadziesiąt odmiennych systemów rządzenia, jednak żaden z nich nie zdołał rozwiązać takich problemów jak bezrobocie, wyzysk, inflacja, nałogi, przestępczość, bezdomność, niesprawiedliwość społeczna, pogłębianie się przepaści pomiędzy bogatymi i biednymi, wojny, dyskryminacja, kryzysy ekonomiczne i energetyczne, wyczerpywanie się surowców, zanieczyszczanie naturalnego środowiska, wymieranie zwierząt, nagrzewanie klimatu, itd., itp. Niniejsza strona zawiera propozycję eliminowania owych paradoksów z naszego życia poprzez pokojową ewolucję ludzkości do jeszcze bardziej zaawansowanej ideologii która by wywodziła się z obecnego kapitalizmu lub komunizmu. Najważniejszym celem owej nowej ideologii byłoby podnoszenie szczęścia ludzi poprzez politycznie wdrażanie w życie moralnych zaleceń filozofii totalizmu.

Część #A: Informacje wprowadzające na temat tej strony o politycznej "partii totalizmu":

#A1. Jakie są cele tej strony:

Motto: "Wszystko co ludzie stworzyli ludzie mogą też (i powinni) udoskonalać dalej."

       W dzisiejszych czasach ludzie mają do wyboru jedynie dwie zasadnicze ideologie opisane dokładniej w punkcie #C1 tej strony. Pierwsza z tych ideologii to doskonale wszystkim znany kapitalizm którego zasadniczym celem jest "maksymilizowanie zysku", ale niestety który w pościgu za zyskiem gubi dbałość o indywidualnych (zwykłych) ludzi. Druga już wdrożona ideologia to mniej znany komunizm, którego zasadniczy (chociaż dobrze ukryty) cel sprowadza się do "maksymilizowania zatrudnienia", niestety który przeacza że niezależnie od posiadania pracy i poczucia społecznej przydatności zwykli ludzie mają także i inne potrzeby do zaspokojenia. Niestety, żadna z obu tych ideologii nie dostarcza ludziom tego co najbardziej im potrzebne - mianowicie szczęścia. Z tych powodów filozofia zwana totalizmem moralnym proponuje jeszcze jedną (szczęśliwszą) alternatywę ideologiczną na dodatek do owych dwóch alternatyw ideologicznych które już istnieją. Nadrzędnym celem tej nowej ideologii jest właśnie szeroko pojęta maksymilizacja szczęścia indywidualnych ludzi. Osiąganie tego celu ideologia owa zamierza uzyskać za pomocą całej gamy metod i narzędzi które już zostały wypracowane i sprawdzone w działaniu przez filozofię totalizmu. Oczywiście, aby "maksymilizacja szczęścia" ludzi mogła kiedykolwiek zostać osiągnięta, konieczne jest powołanie "partii totalizmu" która zajęłaby się jej praktycznym urzeczywistnianiem. Interesującym aspektem tej nowej ideologii (i partii) jest, że nie tylko jest ona w stanie dać szczęście indywidualnym ludziom, ale jednocześnie ma ona potencjał wyeliminowania wszelkich problemów i paradoksów obu już uprzednio wdrożonych ideologii opisanych na tej stronie w punkcie #C1. Znaczy eliminuje ona wyszczególnione na wstępie wyzysk, inflację, nałogi, przestępczość, bezdomność, bezprawie, niesprawiedliwość społeczną, itd., itp.
       Z powyższego wynika główny cel tej strony. Oto jak cel ten możnaby zdefiniować naukowo. Zaprezentowanie programu pokojowego transformowania dowolnego systemu politycznego nastawionego albo na "maksymilizację zysku" albo też na "maksymilizację zatrudnienia", w system polityczny nastawiony na maksymilizację szczęścia indywidualnych ludzi poprzez uformowanie "partii totalizmu" która urzeczywistniałaby zaproponowaną tutaj trzecią alternatywę ideologiczną bazującą na ustaleniach filozofii totalizmu moralnego.
       Oczywiście, aby móc osiągnąć powyższy główny cel tej strony, strona ta musi również postawić sobie kilka celów pośrednich. Najważniejsze z nich obejmują (1) skrystalizowanie propozycji politycznej "partii totalizmu" która stałaby się "wehikułem" ("białym koniem") pokojowo dostarczającym danemu narodowi ową alternatywną, trzecią możliwą ideologię, (2) doprowadzenie do praktycznego ustanowienia tej partii, (3) sprecyzowanie najważniejszych celów które partia totalizmu powinna starać się osiągnąć, oraz (4) wyjaśnienie zasad i metod za pośrednictwem jakich poszczególne cele totalizmu mogłyby zostać osiągnięte.

#A2. Co właściwie znaczy maksymilizowanie szczęścia w świetle filozofii totalizmu moralnego:

       Problem ze zrozumieniem "maksymilizowania szczęścia" jest taki, że ani oficjalna nauka ziemska, ani też większość indywidualnych ludzi, jak narazie wcale nie wie co to takiego owo "szczęście" jest. Aby zrozumieć jak mizerna jest nasza oficjalna wiedza w tym zakresie, proponuję czytelnikowi aby odpowiedział sobie teraz na pytanie "jak oceniłby poziom własnego szczęścia w skali 0 do 10?" Potem zaś proponowałbym aby czytelnik odpowiedział sobie na pytanie "jakie indywidualne czynniki daje się nazwać i wskazać które powodują że czytelnik tak właśnie ocenia poziom swojej szczęśliwości?"
       Ponieważ narazie nie daje się wyjaśnić co w pojęciach naszej oficjalnej nauki oznaczałoboby maksymilizowanie szczęścia, wyjaśnijmy więc tutaj co ono znaczy w świetle filozofii totalizmu. Totalizm ma bowiem bardzo klarowne i jednoznaczne pojęcie co to takiego jest. Zgodnie z nim maksymilizowanie szczęścia jest to nieustanne zwiększanie u każdego całej gamy przyjemnych i długotrwale działających odczuć wynikających ze stałego przepływu przez ludzkie czakramy niezwykłego rodzaju energii zwanej "energią moralną".
       W powyższej definicji warto zwrócić uwagę, że kluczowe znaczenie w odczuwaniu szczęścia ma "długotrwałość" przyjemnych odczuć jakie doznajemy. Stąd przykładowo krótkotrwałe impulsy przyjemnych odczuć, wynikające np. z uderzeń energii moralnej upuszczanej przez nasze czakramy z powodu zażycia przez nas narkotyków, z upicia się, czy z kupienia sobie jakiejś tam nowej "zabawki", wcale nie będą powodowały u nas trwałego wrażenia że faktycznie jesteśmy "szczęśliwi". Aby więc czuć się szczęśliwym, przez nasze czakramy musi nieustannie upływać jednostajny i silny strumień energii moralnej. Oczywiście, aby taki strumień energii moralnej mógł płynąć przez czyjeś czakramy, energii tej dana osoba musi zgromadzić raczej znaczący zasób. To właśnie z tego powodu filozofia totalizmu tłumaczy owo maksymilizowanie szczęścia, jako proces stwarzania w kraju takich warunków politycznych i społecznych, które umożliwiałyby odbudowywanie u każdego obywatela możliwie jak najwyższego poziomu jego energii moralnej. Wszakże każdy kto ma wysoki poziom energii moralnej, faktycznie czuje się "szczęsliwym" - i to niezależnie od okoliczności w których by się nie znajdował. Z kolei aby odbudowywać w ludziach wysoki poziom ich energii moralnej, zarówno rządy jak i obywatele danego kraju wszystko co czynią muszą dokonywać w sposób pedantycznie moralny.
       Z powyższego staje się również jasne, że aby całkowicie zrozumieć co to takiego w świetle ustaleń filozofii totalizmu jest owo maksymilizowanie szczęścia, konieczne staje się dokładniejsze poznanie mechanizmu działania ludzkich uczuć (który to mechanizm opisany został wyczerpująco w podrozdziale I5.5 z tomu 5 monografii [1/5]), dokładniejsze poznanie co to takiego "energia moralna" (opisana wyczerpująco w punkcie #E1 ze strony dipolar_gravity_pl.htm - o Koncepcie Dipolarnej Grawitacji, w punkcie #D6 ze strony totalizm_pl.htm - o filozofii totalizmu, oraz w punkcie #C4 strony parasitism_pl.htm - o filozofii pasożytnictwa), oraz dokładniejsze poznanie jak należy zwiększać u kogoś poziom jego "energii moralnej" (co wyjaśnione zostało m.in. w punkcie #D2 ze strony nirvana_pl.htm - o totaliztycznej nirwanie).

#A3. Dotychczasowa historia prac nad powołaniem "partii totalizmu" i historia tej strony:

Sama idea powołania na jakimś etapie politycznej partii która wdrażałaby w życie cele, zasady i idee filozofii totalizmu, jest tak stara jak sam totalizm. Wszakże będąc wysoce moralną filozofią która jest dokładnie przeciwstawną do sprawującej obecnie władzę na Ziemi niemoralnej filozofii społecznego pasożytnictwa, totalizm od samego początku rozumiał, że jego upowszechnianie będzie blokowane, zaś jego idee będą wytłumiane. Dlatego już do pierwszych publikacji totalizmu włączana była informacja, że kiedyś w przyszłości totalizm musi skoncentrować się na powołaniu partii politycznej opartej na jego zasadach, oraz musi następnie poprowadzić ową partię aż do przejęcia władzy politycznej. Taka właśnie informacja była już wprowadzona do monografii [1/2] (tj. do jednej z poprzedniczek obecnego podręcznika totalizmu zawartego w tomie 6 w monografii [1/4]). Niestety, partia polityczna nie zorganizuje się sama. Stąd, zgodnie z powiedzeniem mojego dziadka, stwierdzającym "jeśli silnie wierzymy że coś powinno być zrobione, wówczas musimy dokonać tego osobiście", próba jej powołania zmuszona była odczekiwać aż wygospodaruję w tym celu wymagany czas i zdolności przerobowe.
Aż do połowy 2005 roku byłem zbyt pochłonięty różnymi badaniami oraz wykonywaniem swoich obowiązków zawodowych, aby ciągle mieć czas na zajęcie się organizowaniem partii politycznej. Dlatego praktyczne prace nad partią polityczną totalizmu zostały zapoczątkowane dopiero w dniu 30 grudnia 2005 roku, poprzez wystawienie na blogu totalizmu (o adresie wskazanym w punkcie #G4 tej strony) notatki inicjującej działania - patrz wpis numer #52 na owym blogu totalizmu. Ponieważ warunkiem zorganizowania takiej partii stawało się poinformowanie społeczeństwa o jej celach i metodach działania, jednym z pierwszych kroków widących do tej partii było opublikowanie strony internetowej na jej temat. W dniu 11 stycznia 2006 roku opublikowałem pierwszą wersję niniejszej strony o "partii totalizmu". W 2007 roku w Polsce przeprowadzane były wybory. W obliczu owych nadchodzących wyborów, tamtą pierwszą wersję tej strony przeregagowałem wówczas znacząco na początku 2007 roku, publikując drugą jej wersję. Celem zmian wprowadzonych do tej drugiej wersji było lepsze uświadomienie rodakom co jest najistotniejsze z punktu widzenia totalizmu w programach wyborczych poszczególnych partii na które powinni głosować w wyborach. Nad treścią niniejszej, trzeciej, ponownie znacząco udoskonalonej i przeredagowanej wersji tej strony zacząłem pracować w marcu 2008 roku.

Część #B: Wymogi legalne które muszą być spełnione aby można było założyć polityczną partię totalizmu:

#B1. Jakie wymogi legalne muszą być spełnione aby założyć partię totalizmu:

       Sprawy powoływania nowych partii politycznych w każdym kraju regulowane są odpowiednimi ustawami. Przykładowo w Polsce reguluje je tekst ustawy o partiach politycznych z dnia 27 czerwca 1997 roku.
       Zgodnie z tymi ustawami, wymogi legalne dla powołania i zarejestrowania nowej partii politycznej niemal w każdym kraju typowo obejmują co następuje (poniższy wykaz bazuje na wymogach obowiązujących aktualnie w Polsce):
       1. Opracowanie, posiadania i formalne zgłoszenie "statutu partii".
       2. Zdefiniowanie nazwy, skrótu i symbolu graficznego wyraźnie odróżniających się od innych partii już istniejących.
       3. Zgromadzenie wykazu "członków-założycieli" danej partii. W Polsce zgromadzić należy 1000 pełnoletnich obywateli polskich popierających daną partię, z podpisami własnoręcznymi, imionami, nazwiskami, adresami i numerami PESEL.
       4. Formalne zgłoszenie partii. W Polsce składają je 3 osoby spośród wykazanego 1000.
       Odnotuj, że pomocne strony internetowe, które zawierają szczegółowsze informacje na ten temat, znaleźć można pod adresami: isip.sejm.gov.pl/prawo/search.html i pl.wikipedia.org/wiki/Partia_polityczna.

#B2. Fazy planu możliwie najszybszego osiągnięcia spełnienie wstępnych wymogów założenia partii totalizmu:

       Nie daje się ukryć, że obecne czasy nie są najbardziej sprzyjające założeniu nowej partii politycznej. Wszakże w kraju panuje polityczna apatia. Wielu ludzi sądzi, że nic już nie jest w stanie poprawić ich losu. Szerzy się bezrobocie, beznadziejność i nałogi. Ludzie są zmęczeni obietnicami polityków, które nigdy nie są wypełniane. Każda osoba oddzielnie zaczyna szukać rozwiązania dla swojej sytuacje poprzez obejście dzisiejszego systemu. Telewizja ogłupia i pogłębia apatię. Ludzie są zblazowani i nic już nie zdaje się ich poruszać.
       Na przekór wszystkiego istnieje możliwość że ludzie jednak potrafią się zmobilizować do faktycznego działania. Wszakże coraz więcej z nas widzi, że nie wolno nam marnować owej niezwykłej sytuacji jaką Bóg celowo dla nas stworzył. Powinniśmy więc podjąć wysiłki aby zamienić totalizm w aktywną siłę polityczną, zaś owej sile dopomóc aby poprawiła sytuację narodu. W celu powołania owej nowej siły politycznej proponuję przyjąć następujący plan działania:
       (i) Przygotować powołanie politycznej partii totalizmu. Znaczy od natychmiast rozwinąć takie działania na łamach internetu, które w końcowym efekcie doprowadzą do spełnienia wszelkich warunków koniecznych do powołania nowej partii politycznej. Działania te obejmują, m.in.: (a) zgromadzenie wymaganej liczby 1000 członków-założycieli partii totalizmu (po szczegóły patrz punkt #B7 tej strony), (b) dopracowanie szczegółów statutu partii totalizmu (projekt tego statutu zaprezentowany został w punkcie #B6 poniżej), (c) ustanowienie podstawowych komórek struktury organizacyjnej tej partii, oraz wstępne wytypowanie konkretnych kandydatów do wewnętrznych wyborów i zatwierdzenia przez zgromadzenie członków dla każdego stanowiska owej struktury, (d) dopracowanie programu wyborczego oraz wstępne zorganizowanie realizacji owego planu, oraz kilka dalszych co pilniejszych zadań.
       (ii) Oficjalnie zarejestrować partię totalizmu. Czyli zgłosić ją do rejestru partii politycznych.
       (iii) Ruszyć z działalnością partii totalizmu. Znaczy zorganizować jej postawowe organy, dokonanać wyboru konkretnych ludzi na wszelkie statutowe stanowiska w owych organach, ruszyć z polityczną działalnością owych organów oraz ich członków.
       (iv) Ruszyć z kampanią wyborczą, wygrać wybory, oraz powprowadzać w życie zamierzone zmiany. Aczkolwiek ta część będzie równie trudna jak obecnie trudnym jest zorganizowanie owej partii, niemniej bądźmy optymistyczni i gotowi, jak to mówią Anglicy, "przekroczyć te mosty kiedy do nich dotrzemy".

* * *

Ludzkość desperacko potrzebuje postępującej moralnie siły politycznej, takiej właśnie jak partia totalizmu. Dlatego czytelniku, leży to w twoim najżywotniejszym interesie, abyś włączył się do formowania i urzeczywistnienia owej partii.

#B3. Propozycje wypełnienia podstawowych wymogów legalnych założenia i ustanowienia "partii totalizmu":

Aby zacząć od czegoś konkretnego wdrażanie w życie i urzeczywistnianie planu działania opisanego w poprzednim punkcie #B2 tej strony, w kolejnych punktach poniżej zaproponowałem rozwiązania dla najważniejszych wymogów legalnych założenia takiej partii. Oto owe rozwiązania:

#B4. Propozycja nazwy i skrótu dla "partii totalizmu"

Aczkolwiek wymyślić można setki nazw dla partii politycznej działającej na moralnych zasadach filozofii totalizmu, prawdopodobnie najkorzystniej jest nazwać ją po prostu

"partią totalizmu"

Skrótem dla "partii totalizmu" będą trzy pierwsze litery nazwy "totalizm", tj. tot.

#B5. Propozycja symbolu graficznego "partii totalizmu":

Jako symbol graficzny partii totalizmu proponowany jest do przyjęcia symbol graficzny filozofii totalizmu, czyli następujące "logo totalizmu":

Rys. #B1: proponowany symbol graficzny partii totalizmu, czyli tzw. "logo totalizmu" .

#B5.1. "Totaliztyczny salut" dla sympatyków filozofii totalizmu oraz dla "partii totalizmu":

Motto: "Ludzie których łączy wspólność idei mają również bratnie dusze - powinni więc pozdrawiać się wzajemnie."

       Totalizm adoptował również swoją własną formę totaliztycznego salutu-pozdrowienia. Jest nią luźnie potraktowany ten sam salut który oddają sobie nasi wojskowi - tj. przykładanie palców (lub boku dłoni) do własnej skroni. Salut ten automatycznie więc przechodzi i na członków czy sympatyków partii totalizmu.
       Istnieją jednak znaczne różnice w salucie wojskowym oraz w salucie totaliztycznym. Najważniejsza z tych różnic dotyczy jego wymowy. Totaliźci przykładają palce lub bok dłoni do własnej skroni jako symbol i przypomnienie sobie i innym, że we wszystkim co czynią w swym życiu zawsze kierują się logiką, zrozumieniem i przebiegiem pola moralnego. (Jak wiadomo wojskowi przykładają palce do daszka, a nie do skroni - i to tylko ponieważ tak im rozkazano, chociaż dla nich nie ma to żadnej symbolicznej wymowy.) Owo podobne do wojskowego salutowanie symbolicznie przypomina też totaliztom, że faktycznie to są oni żołnierzami walczącymi o moralność, wolną wolę, postęp, totalizm, prawo do rzetelnej wiedzy na temat Boga, Ziemię uwalnioną od sekretnej okupacji UFOnautów, itp., itd. Ponadto totaliźci przykładają swe palce lub bok dłoni w owym salucie z własnej i nieprzymuszonej woli - jako dowód i przypomnienie że Bóg dał ludziom tzw. "wolną wolę" jako przeciwieństwo niewolnictwa i zniewolenia, oraz że w swym życiu należy walczyć o utrzymanie i obronę tej "wolnej woli" przed tymi co chcą ludziom ją odebrać i narzucić im niewolnictwo. Na dodatek totaliźci przykładają swe palce "na spocznij", znaczy wcale nie muszą się prężyć na baczność podczas swego salutu, jeśli zechcą mogą go oddawać na siedząco, na plaży, w wannie, lub nawet w toalecie, wolno im wybrać swój własny styl i sposób trzymania dłoni czy palców, a nawet wybrać i rękę którą oddają swój salut, nie potrzebują mieć czapki na głowie ani nawet ubrania gdy go oddają - a wolno i powinni oddawać go do odkrytej głowy czy nawet tylko w piżamie albo spodenkach kąpielowych, itd., itp.
       Niniejszym apeluję tutaj aby osoby które sympatyzują z ideami totalizmu lub z "partią totalizmu" nabyły zwyczaju oddawania "totaliztycznego salutu" przy każdej sposobności jaka im się nadarzy. W ten sposób m.in. przyczyniały się też będą do popularyzacji totalizmu i jego moralnych idei.
       W wojsku rozkazy narzucają przymus, że każdy salut musi być oddany. Totalizm, a z nim ów salut, walczą jednak z tego typu zniewalaniem - poprzez symboliczne przypominanie nam gestem owego salutu o istnieniu "wolnej woli". Dlatego w totaliźmie oddanie salutu jest grzecznością, jednak nie obowiązkiem. Jeśli sytuacja tego wymaga (np. oddanie salutu by nas wskazywało wrogom), na salut można odpowiedzieć ukłonem, skinięciem głowy, pomachaniem ręką, lub inną formą pozdrowienia którą nasza wolna wola nam podpowiada.

#B6. Projekt statutu "partii totalizmu":

Motto: "Sięgaj gdzie wzrok nie sięga."

       Statut partii totalizmu jest ogromnie ważnym dokumentem i to aż dla całego szeregu powodów. Przykładowo, statut ten będzie definiował dzałanie, owej partii. Z kolei od tego działania zależały będą sukcesy i porażki owej partii. Od moralnej zawartości, społecznej i politycznej atrakcyjności, oraz od klarowności tego statutu zależał też będzie kaliber ludzi których partia totalizmu zdoła przyciągnąć do swoich szeregów. Z kolei im wartościowszych ludzi partia zdoła w sobie zgromadzić, tym efektywniejsze będą jej działania oraz tym większy wpływ wywrze ona na losy narodu. Dlatego jest ogromnie istotne aby statut ten dopracowany został tak dobrze jak to tylko możliwe. Z kolei podnoszenie doskonałości jego dopracowania nakłada wymóg aby był on szeroko konsultowany, oraz aby możliwie najszersze grono ludzi miało wpływ na jego udoskonalanie. Dlatego niniejszym wystawiam wstępny projekt owego statutu partii totalizmu, oraz zapraszam każdego czytelnika aby dołożył osobisty wkład do jego udoskonalenia i dopracowania. Dołożenie tego wkładu jest proste. Wystarczy, że czytelnik uważnie przeczyta ten statut, zaś w miarę czytania przygotuje zaadresowany do mnie email (moje adresy emailowe podane są na odrębnej stronie o autorze (dr Jan Pajak)). W emailu tym wypunktuje wszystkie te miejsca statutu które budzą jakiekolwiek jego zastrzeżenia, oraz zasugeruje mi propozycje poprawek. (Do każdej poprawki proszę dodać krótki komentarz, dlaczego jest ona sugerowana oraz w jaki sposób statut skorzysta poprzez jej wprowadzenie.) Jeśli zaś uzasadnienie to będzie przekonywujące, zaś poprawka logiczna, ja ją wprowadzę do niniejszego statutu oraz wystawię w internecie dla dalszego konsultowania i udoskonalania. Oczywiście, sugestie poprawek mogą być wszelkiego możliwego rodzaju, zaczynając od usprawniania języka jakim statut ten został napisany, poprzez zweryfikowanie jego zgodności z zasadami i celami totalizmu, a skończywszy na poprawie jego zgodności z aktualnie obowiązującym w Polsce prawem.
       Na przekór jednak jego ważności, jak każdy dokument pisany, statut ten także może być sformułowany na nielimitowaną liczbę odmiennych sposobów. Wszakże używa on języka pisanego, zaś jak wiemy, w danym języku każdą ideę daje się wyrazić na wiele różnych sposobów. Dlatego w poniższym projekcie statusu należy wyraźnie wyróżniać dwie jego składowe, mianowicie: (a) objętościowo największą składową obejmującą §7 do §25, która będzie zdefiniowana relatywnie podobnie w statusie praktycznie każdej partii politycznej - bowiem definiuje ona jak dana partia funkcjonuje, oraz (b) objętościowo niewielką składową obejmującą §1 do §6, która nakłada ideologię totalizmu na działania partii definiowanej tym statusem. Otoż na obecnym etapie formowania "partii totalizmu" część (a) tego statusu NIE jest tak ważna jak część (b). Owa część (a) początkowo może więc mieć niemal dowolne sformułowanie - a stąd pod względem jej zgodności z totalizmem może zostać dopracowana dopiero później w trakcie działania danej partii totalizmu. To zaś pozwala aby "partia totalizmu" została stworzona m.in. na jeden ze sposobów opisanych w punktach #B7.2 lub #B7.3 tej strony - przejmując w ten sposób większość swego statutu od partii z której się będzie wywodziła. Tylko część (b), znaczy część statusu wyrażona poniżej w §1 do §6, musi być sformułowana w duchu totalizmu już od samego początka. Oczywiście, sformułowanie to może zostać wyrażone całkowicie odmiennymi słowami niż słowa użyte w poniższym projekcie. Szczególnie już od pierwszej chwili status "partii totalizmu" musi zawierać zasady postępowania totalizmu, np. "czynienie wszystkiego wyłącznie na pedantycznie moralny sposób"; promowanie prawdy, moralności, postępu i pokoju; świadomość potrzeby nieustającego udoskonalania się, itd., itp. W przeciwnym razie od samego początka "partia totalizmu" weszłaby na tory błędnych zasad działania.
       Podczas czytania i weryfikowania poniższego projektu statutu "partii totalizmu" prosze wziąść pod uwagę, że: (a) jest to tylko wstępny projekt, który m.in. odczekuje i Twojego własnego wkładu dla jego ostatecznego udoskonalenia i dogładzenia, (b) że przyszli członkowie-założyciele "partii totalizmu" dopiero muszą zatwierdzić szczegóły statutu owej partii, a stąd niektóre z poniższych szczegółów mogą z czasem być zastąpione w owym statucie przez jakieś inne szczegóły, oraz że (c) "nawet najdłuższa droga zaczyna się od pierwszego kroku", niniejsza zaś strona jest właśnie takim "pierwszym krokiem" dla przyszłej politycznej partii totalizmu. Oto więc projekt statutu owej partii, dla Twojego rozpatrzenia, zasugerowania poprawek, oraz dołożenia osobistego wkładu w jego rozwój i ostateczną formę:

STATUT "PARTII TOTALIZMU" RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
(wstępny projekt)

I. POSTANOWIENIA OGÓLNE

§1

Nazwa, symbole, podstawy legalne, oraz siedziba "Partii Totalizmu":
1. "Partia Totalizmu" Rzeczypospolitej Polskiej – zwana dalej "Partią Totalizmu" lub "tą partią" – jest partią polityczną. "Partia Totalizmu" posługuje się skrótem "TOT". Symbol graficzny partii totalizmu zaprezentowany został na załączonym "Rys. #B1".
2. Nazwa i symbole "Partii Totalizmu" są ustalane i zatwierdzane przez krajowe zgromadzenie jej członków zwane "centralną Konwencją".
3. "Partia Totalizmu" działa i kształtuje swoje struktury na podstawie aktualnie obowiązujących praw, w szczególności ustawy o partiach politycznych, oraz zgodnie z niniejszym statutem.
4. Siedzibą "Partii Totalizmu" jest Miasto Stołeczne Warszawa.

II. CELE I METODY DZIAŁANIA

§2

Cele "Partii Totalizmu":
1. Osiągnięcie "nadrzędnego celu" totalizmu, czyli doprowadzenie do sytuacji kiedy każdy mieszkaniec żyjący w strefie wpływów owej partii otrzyma szansę na maksymilizowanie swojej szczęśliwości.
2. Nieustanne podnoszenie w społeczeństwie poziomu szczęścia indywidualnych ludzi, wyrażające się m.in. poprzez podnoszenie dostępu do takich poszukiwanych wartości życiowych jak:
- poziom moralności;
- stopa życiowa;
- zdrowie;
- czyste środowisko naturalne,
- edukacja i wiedza,
- ilość miejsc pracy;
- uświadomienie na temat szkodliwosci nałogów;
- wszelkie inne czynniki które poprawiają jakość życia ludności.
3. Eliminowanie ze społeczeństwa:
- pracy wymuszanej i gdzie tylko się da zastępowanie jej przez pracę ochotniczą;
- poczucia zagrożenia osobistego;
- bezrobocia;
- przestępczości;
- braku celów życiowych;
- zakazów i ograniczeń nakładanych na przestrzegających prawo obywateli;
- sekretności i ograniczania dostępu obywateli do informacji o naturze publicznej;
- negatywnych modeli postępowania;
- oraz innych czynników które pogarszają jakość życia ludności.
4. Promowanie rozwoju tych kierunków badań naukowych które dotychczas były dyskryminowane a zawierają one w sobie potencjał dla cywilizacyjnego awansu ludzkości.
5. Upraszczanie i udoskonalanie istniejących:
- praw;
- podatków;
- systemów zarządzania państwem;
- wymiaru sprawiedliwości;
- sytemu opieki zdrowotnej;
- przemysłu;
- produkcji;
- rolnictwa;
- ekologii;
- pomocy w pozbywaniu się nałogów.
6. Dążenie do dodatkowego osiąganięcia w przyszłości dalekosiężnych celów filozofii totalizmu moralnego, obejmujących m.in.: (a) formowanie warunków społecznych, politycznych i ekonomicznych umożliwiających doprowadzenie do sytuacji kiedy każdy mieszkaniec żyjący w strefie wpływów owej partii otrzymałby szansę na nieustanne zwiększanie swojej szczęśliwości - włączając w to danie każdemu obywatelowi szansy na osiąganie poziomu szczęśliwości przy którym będzie mógł utrzymywać się w stanie nieustającej nirwany; (b) podnoszenie świadomości ludzkiej oraz nauki i techniki aż do poziomu przy którym możliwe stanie się budowanie tzw. "wehikułów czasu"; (c) przygotowanie atmosfery, warunków, oraz prawodawstwa wymaganych aby prawem do cofnięcia się w czasie do lat młodości za pomocą posiadanych wehikułów czasu nagradzani byli jedynie ci mieszkańcy którzy osiągnęli stan nieustającej nirwany, a w ten sposób zagwarantowanie aby społeczeństwo jako całość uzyskało dostęp do wersji nieśmiertelności doświadczanej w warunkach tzw. "wiecznej szczęśliwości".
7. Formowanie postulowanych przez filozofię totalizmu struktur społecznych, organizacji i metod postępowania które zagwarantują nieustanne udoskonalanie sprawiedliwego, konsystentnego, odpowiedzialnego, równorzędnego, oraz przyjacielskiego traktowania wszystkich obywateli.
8. Moralny, cywilizacyjny oraz gospodarczy rozwój Rzeczypospolitej Polskiej.
9. Wspieranie rozwoju nowych form demokracji, praworządności i pokojowego współistnienia zarówno w obrębie państwa polskiego, u wszystkich sąsiadów, jak i na całej planecie.
10. Aktywny udział w życiu publicznym Rzeczypospolitej Polskiej nastawiony na doskonalenie tego życia oraz na dobro jej mieszkańców.
11. Wywieranie wpływu na działalność państwa i na sytuację narodu za pośrednictwem wszelkich dostępnych metod demokratycznych, zgodnych z polskim prawem.
12. Wysuwanie kandydatów na stanowiska w organach państwowych i samorządowych, oraz ukierunkowywanie i nadzorowanie działań tych kandydatów.

§3

Metody działania "Partii totalizmu":
1. Wszystko co "partia totalizmu" czyni, dokonuje to w pedantycznie moralny sposób.
2. Każdy członek "partii totalizmu" ponosi osobista odpowiedzialność za swoje decyzje i działania.
3. We wszystkim co czynią członkowie i władze "partii totalizmu" prawda stawiana jest ponad wszystkim innym.

§4

Zasady totalizmu jakimi kieruje się "Partia Totalizmu":
1. Stworzenia klimatu moralnego i systemu wspomagania publicznego jakie umożliwią każdemu obywatelowi wprowadzenie siebie w stan nirwany i nieprzerwane utrzymanie się w owym stanie.
2. Pedantycznego przestrzegania już poznanych praw moralnych - w formie w jakiej prawa te opisane są przez filozofię totalizmu.
3. Osobistej odpowiedzialności osób zajmujących stanowiska w organach "Partii Totalizmu" za decyzje polityczne podejmowane przez te osoby.
4. Wdrażania w życie dominujących życzeń narodu wyrażonych za pośrednictwem członków "Partii Totalizmu".

§5

Pozatotaliztyczne zasady za wdrażaniem których w życie "Partia totalizmu" się opowiada:
1. Równość wszystkich obywateli wobec państwa i prawa, niezależnie od ich: płci, rasy, wieku, wyznania religijnego, poziomu zamożności, zawodu, zajmowanej pozycji, itp., chyba że dla istotnych powodów jest ona różnicowana obowiązującym prawem.
2. Niezależność nauki od państwa i od systemu politycznego, wolność naukowców w wyborze tematu swoich badań, oraz naukowa równość wszelkich tematów badawczych i wszystkich obszarów badań.
3. Zobowiązanie państwa do sprawowania opieki nad swoimi obywatelami poprzez zabezpieczanie im bezpieczeństwa, pokoju, moralnej atmosfery społecznej która wynagradza moralne postępowanie oraz potępia niemoralność, godziwych warunków życiowych, wyżywienia, opieki medycznej, czystego powietrza, wody i środowiska, bezpłatnej edukacji, oraz prawa do swobodnego wypowiadania poglądów.
4. Prawa każdego indywidualnego obywatela do godziwego źródła utrzymania (tj. albo zapewnienia mu miejsca pracy i dochodu, albo też dostarczenie mu wymaganych środków utrzymania).
5. Zgodności działań "Partii Totalizmu" z obowiązującym prawem, postanowieniami statutu partii, uchwałami zjazdów członków, oraz decyzjami władz "Partii Totalizmu".
6. Przestrzegania opisanych przez ten statut zasad demokratycznego podejmowania decyzji.

III. STANOWISKO "PARTII TOTALIZMU" W SPRAWACH WIARY, RELIGII, BOGA, ITP.

§6

Stanowiska i zasady postępowania w sprawach wiary, religii, Boga, itp.:
1. Promowanie świeckich i rzetelnych badań naukowych na wszelkie tematy związane z Bogiem, duszą, innym światem, cudami, nadprzyrodzonymi zjawiskami, itp., oraz wspieranie otwartego i bezstronnego udostępniania wyników tych badań wszystkim zainteresowanym osobom.
2. Uznawanie prawa każdej osoby do traktowania Boga, wiary, kościoła, poglądów (w tym ateistycznych), itp., wyłącznie jako prywatnej sprawy każdego obywatela.
3. Oddzielność religii, wiary i kościoła od państwa, oraz świeckość wszystkich organów władzy.
4. Wybalansowanie obowiązkowej edukacji w zakresie ateistycznych poglądów naukowych i poglądów religijnych. Wybalansowanie to ma mieć na celu wyeliminowanie obecnego monopolu poglądów wyłącznie ateistycznych upowszechnianych przez dotychczasową naukę ziemską, oraz powinno ono być uzyskiwane poprzez włączenie do programów obowiązkowej edukacji np. treści Konceptu Dipolarnej Grawitacji, dowodu na istnienie Boga, świeckiej wiedzy na temat Boga, a także włączenie podstawowej wiedzy na temat filozofii i kluczowych stwierdzeń co najmniej 5-ciu najliczebniejszych religii na Ziemi.
5. Włączenie kościołów i instytucji religijnych do wykazu nośników kultury i tradycji narodu które wymagają takiej samej opieki i pomocy jak inne podobne nośniki, tj. jak zabytki, muzea, biblioteki, itp.
6. Uniemożliwianie karania lub dyskryminowania kogokolwiek na bazie ich poglądów religijnych, wierzeń, oraz innych wewnętrznych nastawień które nie manifestują się zewnętrznie działaniami jakie byłyby sprzeczne z moralnością i z obowiązującym prawem.

IV. CZŁONKOWIE

§7

Osoby uprawnione do członkowstwa w "Partii Totalizmu":
1. Uprawnioną do członkowstwa w "Partii Totalizmu" jest każda osoba zamieszkująca na stałe w obszarze włączonym do terytorium kompetencji jakiegoś koła tej partii, która to osoba ukończyła 18 lat, która zaakceptowała statut i program tej partii, oraz która NIE kwalifikuje się do żadnej z wyszczególnionych poniżej kategorii dyskwalifikujących ją z członkowstwa owej partii.
2. NIE może zostać członkiem "Partii Totalizmu" żadna pełnoletnia osoba, która kwalifikuje się co najmniej do jednej z poniższych kategorii:
       1) dała się publicznie poznać poprzez podjęcie jakiegoś działania demonstrującego legalnie niedozwolone odstępstwo od przestrzegania praw moralnych, które niekorzystnie wpłynęło na losy ludzi innych niż ta osoba,
       2) znajduje się już na liście członków jakiejkolwiek innej partii politycznej,
       3) przekroczyła wiek 70 lat,
       4) została ubezwłasnowolniona całkowicie lub częściowo,
       5) została pozbawiona praw publicznych prawomocnym orzeczeniem sądu,
       6) w wyniku postępowania "Komisji Statutowej" któregoś z kół owej partii została wykluczona na stałe z listy członków tej partii.

§8

Przyjmowanie nowych członków przez "Partię Totalizmu":
1. Członkiem-założycielem "Partii Totalizmu" staje się każda pełnoletnia osoba moralnego charakteru uprawniona do członkowstwa owej partii, która potrafi się wykazać znajomością filozofii totalizmu i która ochotniczo włączy swoje dane osobowe, numer PESEL, oraz podpis, do wykazu 1000 członków-założycieli owej partii wymaganego podczas legalnego rejestrowania "Partii Totalizmu".
2. Członkiem "Partii Totalizmu" staje się każda pełnoletnia osoba moralnego charakteru uprawniona do członkowstwa owej partii, jeśli prawidłowo wypełni i podpisze deklarację członkowską, oraz jeśli zostanie zarekomendowana na owej deklaracji przez dwóch innych członków wprowadzających do tej partii, którzy podejmują się dla owej osoby być rekomendantami jej moralnego charakteru.
3. Honorowym członkiem "Partii Totalizmu" staje się każda pełnoletnia osoba uprawniona do członkowstwa owej partii, która w nagrodę za jakieś jej wyjątkowe dokonania na rzecz danego koła zostaje podniesiona do godności członka honorowego tego koła za pośrednictwem tajnego głosowania podczas Konwencji członków danego koła tej partii.

§9

Prawa, obowiązki i przywileje członków "Partii Totalizmu":
1. Członkowie "Partii Totalizmu" mają obowiązek:
       1) przestrzegania statutu oraz wdrażania w życie decyzji władz "Partii Totalizmu",
       2) wykonywania imiennych poleceń otrzymanych na piśmie od władz swojego koła nie krócej niż 14 dni przed terminem określonym do zrealizowania tego polecenia - po osobistym zweryfikowaniu że polecenia te nie wybiegają przeciwko statutowi "Partii Totalizmu" ani przeciwko treści praw moralnych. W przypadku stwierdzenia, że jakieś otrzymane polecenie jest sprzeczne ze statutem tej partii lub sprzeczne z treścią praw moralnych, członkowie mają obowiązek skonsultowania tego polecenia z "Komisją Statutową", zanim za pośrednictwem owej komisji formalnie odmówią jego wykonania. Skonsultowanie owo i odmówienie wykonania musi nastąpić jeszcze przed terminem wyznaczonym do zrealizowania tego polecenia,
       3) uważnego obserwowania życia w jakim biorą udział, wykrywania niedoskonałości i problemów jakie pogarszają jakość tego życia, opracowywania sposobów na jakie owe niedoskonałości i problemy mogą zostać usunięte przez "Partię Totalizmu", oraz wpisywania propozycji owych sposobów do "rejestru udoskonaleń" swojego koła,
       4) regularnego płacenia składek członkowskich we własnym kole, czyli kole tej partii do którego dany członek został przypisany,
       5) aktywnego uczestniczenia w Konwencjach własnego koła "Partii Totalizmu", oraz w Konwencjach koła wyższej instancji do którego dany członek został imiennie oddelegowany aby tam reprezentować mandat swojego własnego koła,
       6) moralnego postępowania w życiu publicznym i prywatnym, tak aby nie narażać dobrego imienia "Partii Totalizmu".
2. Członkowie "Partii Totalizmu" mają prawo do:
       1) kształtowania programu wyborczego "Partii Totalizmu",
       2) mandatu do głosowania na wszystkich Konwencjach swojego koła.
       3) wybierania lub do bycia wybieranym do władz "Partii Totalizmu", na zasadach określonych w aktualnym statucie tej partii.
       4) korzystania z wszelkich nagród, przywilejów i zaszczytów jakie mogą otrzymać za swoją służbę dla "Partii Totalizmu".
3. Członkowie-założyciele oraz honorowi członkowie "Partii Totalizmu" obdarzeni są dodatkowymi przywilejami które definiowane zostają przez statut ich koła. Przywileje te obejmują co najmniej:
       1) zwolnienie z obowiązku płacenia składek członkowskich,
       2) wpisanie do honorowego rejestru nagród przyznawanych członkom tej partii, lub do rejestru członków-założycieli tej partii, oraz
       3) brak górnego ograniczenia wiekowego dla ich członkowstwa (tj. mogą oni zostać członkami owej partii, lub kontynuować swoje członkowstwo, po przekroczeniu wieku 70 lat).
       4) Członkom-założycielom przysługują też wszelkie przywileje przyznawane długoletnim członkom, niezależnie od ilości lat które upłynęły od dnia założenia "Partii Totalizmu".
       5) Honorowi członkowie są zwolnieni z wszelkich obowiązków wynikających z członkowstwa w tej partii, aczkolwiek zachowują oni wszelkie prawa i przywileje wynikające z tego członkowstwa.

§10

Rejestry: członków, nagród, kar, usprawnień:
1. Każde koło "Partii Totalizmu" prowadzi cztery "rejestry". Są to następujące rejestry: (1) członków danego koła, (2) nagród przyznawanych wyróżniającym się członkom, (3) kar wymierzanych członkom, (4) usprawnień sugerowanych przez członków danego koła. Rekomenduje się aby, gdziekolwiek to możliwe, rejestry te miały formę elektroniczną (tj. plików komputerowych).
2. Każdy członek "Partii Totalizmu" przypisany zostaje do określonego koła tej partii. Wszelkie jego działania członkowskie koncetrują się na aktywności tego właśnie koła. Miejsce stałego zamieszkania danego członka musi leżeć w obszarze terytorium kompetencji tego koła.
3. Każde koło "Partii Totalizmu" prowadzi i aktualizuje własny rejestr członków przynależnych do tego koła w oparciu o deklaracje członkowskie.
4. Każde koło "Partii Totalizmu" prowadzi i aktualizuje własny rejestr nagród i kar, w który wpisuje wszelkie nagrody i kary rozdzielane wśród członków tego koła.
5. Prezydenci wszystkich kół podległych danemu kołu, lub ci członkowie tych kół którym formalnie zlecono reprezentowanie swoich kół na Konwencji danego koła wyższej rangi, podczas Konwencji danego koła wyższej rangi posiadają legalne prawa członków tego koła. Są więc wpisywani, a także mają prawo do wpisywania, do wszelkich rejestrów tego koła.
6. Wzór rejestrów członków, nagród, kar, usprawnień, a także wymagania nakładane na ich aktualizacje, jest określany przez sekretarza koła centralnego "Partii Totalizmu".
7. Raz na rok, dane koło "Partii Totalizmu" wysyła sekretarzowi koła centralnego aktualną wersję swojego rejestru członków, zaś na żądanie koła centralnego także rejestrów nagród, kar, oraz usprawnień.
8. Zawartość rejestru usprawnień powinna być udostępniana tym członkom społeczeństwa którzy się o to zwrócą do koła.
9. Zachęca się władze poszczegółnych kół do korzystania w swojej działalności z najnowszych osiągnięć techniki, np. z internetu. Przykładowo, jeśli poziom ekspertyzy w kole na to pozwala, koło powinno posiadać własną stronę internetową za pośrednictwem której będzie ono komunikowało swoje działania członkom i społeczeństwu.

§11

Zakańczanie członkowstwa w "Partii Totalizmu":
1. Członkostwo w "Partii Totalizmu" wygasa wskutek:
       1) pisemnej rezygnacji członka,
       2) ochotniczego zawieszenia własnego członkowstwa,
       3) osiągnięcia wieku 70 lat, z wyjątkiem przypadków kiedy dany członek został wyróżniony członkowstwem honorowym, lub jest członkiem-założycielem tej partii,
       4) śmierci członka,
       5) wykreślenia z rejestru członków,
       6) wykluczenia z listy członków tej partii.
2. Członek "Partii Totalizmu" może w każdej chwili zrezygnować na piśmie ze swojego członkostwa w tej partii. Nie jest przy tym zobowiązany do podania powodów owej rezygnacji.
3. Członek "Partii Totalizmu" może ochotniczo zawiesić swoje członkostwo z ważnych powodów. Zawieszenie swego członkostwa zgłasza się na piśmie. Zawieszenie stwierdza prezydent koła stosowną adnotacją na deklaracji członkowskiej.
4. Członek "Partii Totalizmu" może być wykreślony z tej partii za niedopełnianie swoich obowiązków członkowskich.
5. Członek "Partii Totalizmu" może być wykluczony z tej partii za nieprzestrzeganie postanowień statutu, nie stosowanie się do decyzji władz "Partii Totalizmu", postępowanie w sposób sprzeczny ze statutem lub programem "Partii Totalizmu" oraz gdy dopuścił się czynów niemoralnych lub hańbiących.

§12

Nagradzanie członków "Partii Totalizmu" za zasługi:
1. Konwencje i władze każdego koła "Partii Totalizmu" mogą nagradzać i uhonorowywać swoich członków za zasługi wypracowane przez tychże członków, w dowolny wybrany przez siebie sposób który leży w ich możliwościach oraz w ich zakresie kompetencji.
2. Jest wysoce rekomendowane, aby Konwencje i władze danego koła "Partii Totalizmu" używały posiadanych uprawnień do nagradzania, w celu wyrażenia swojego zrozumienia dla trudnych warunków i dla dodatkowych nakładów pracy jakie członkowie ich koła ochotniczo na siebie biorą. Nagradzanie wkładu członków do tej partii powinno być również jednym ze sposobów powiększania przyjacielskich więzi pomiędzy poszczególnymi członkami danego koła i ich rodzinami. W idealnych warunkach wszyscy członkowie koła powinny być jak jedna duża rodzina ochotniczo dokonywująca wspólnych działań i dostarczająca wzoru społecznego współżycia dla reszty społeczeństwa. Sprawom wynagradzania oddelegowany jest specjalny, trzeci w hierarchi oficer koła do spraw życiowych. Do jego obowiązków m.in. należy organizowanie uroczystosci wynagradzania i organizowanie wszelkich imprez o charakterze nagrody dla członków i ich rodzin (w rodzaju wycieczek, pikników, towarzyskiego rożna (tzw. "barbeque"), imprez kulturalnych, wyjazdów do operetki czy teatru, wakacji i spotkań towarzyskich, rejsów widokowych, zwiedzania obiektów zabytkowych i muzeów, choinek dla dzieci, itd., itp.).
3. Członkowie-założyciele "Partii Totalizmu" są automatycznie nagradzani za swój istotny wkład w zorganizowanie owej partii dożywotnim członkowstwem owej partii oraz natychmiastowym wliczeniem ich w poczet długoletnich członków tej partii.
4. Wszelkie nagrody i honory przyznawane indywidualnym członkom danego koła wpisywane są do specjalnego "rejestru nagród" tego koła, zaś referencje do owych nagród wpisywane są do deklaracji członkowskich nagrodzonych osób, a także do deklaracji członkowskich obu członków wprowadzających którzy zarekomendowali moralny charakter danego nagrodzonego.

§13

Karanie członków "Partii Totalizmu" za uchybienia w dyscyplinie lub w wypełnianiu swoich obowiązków:
1. "Partia Totalizmu" symbolicznie uznaje wszystkich swoich członków za żołnierzy walczących ochotniczo i wyłącznie metodami moralnymi o lepsze jutro dla swego kraju, narodu, oraz dla całej ludzkości. Równie więc jak od żołnierzy, partia ta oczekuje dyscypliny i oddania swoich członków w wypełnianiu oddelegowanych im obowiązków partyjnych.
2. Prezydent każdego koła "Partii Totalizmu" może wydać pisemne upomnienie tym członkom swojego koła którzy wykazali się brakiem dyscypliny partyjnej, lub w jakikolwiek inny sposób uchybili statutowi tej partii.
3. Prezydent koła może wykreślić danego członka koła z rejestru członków tego koła w przypadku zalegania z płaceniem składek członkowskich przez okres 6 miesięcy od czasu wcześniejszego wezwania do ich zapłaty, lub jeśli dany członek nie uczestniczył w 3 (lub więcej) Konwencjach tego koła i nie usprawiedliwił na piśmie uzasadnionych powodów swojej nieobecności. Od decyzji prezydenta koła zainteresowanemu przysługuje odwołanie do "Komisji Statutowej" tego koła w terminie 14 dni od jej doręczenia. Po wykreśleniu z rejestru członków dana osoba nie ma prawa podjecia prób wypełnienia deklaracji i ponownego stania się członkiem "Partii Totalizmu" aż do daty wygaśnięcia kadencji prezydenta koła który spowodował wykreślenie tego członka.
4. "Komisja Statutowa" danego koła może wysunąć wniosek o dyscyplinarnym wykluczeniu danego członka tego koła. O wysunięciu takiego wniosku dany członek musi zostać powiadomiony na pismie. Członkowi przysługuje odwołanie od takiego wniosku dyscyplinarnego wykluczenia do "Komisji Statutowej" wyższej instancji w terminie 14 dni od daty otrzymania powiadomienia o wniosku wykluczenia.
5. Wykluczenie członka "Partii Totalizmu" następuje na wniosek "Komisji Statutowej" oraz po tajnym przegłosowaniu na Konwencji członków danego koła. O decyzji wykluczenia notyfikuje wykluczonego "Komisja Statutowa" instancji wykluczającej.
6. W sytuacji, gdy decyzja "Komisji Statutowej" danego koła z jakichś powodów jest utrudniona, a także w innych, uzasadnionych przypadkach, decyzję o wykluczeniu może podjąć "Komisja Statutowa" koła centralnego.
7. Od decyzji o wykluczeniu z "Partii Totalizmu" przysługuje odwołanie do "Komisji Statutowej" z instancji wyższej o jeden stopień od instancji wykluczającej, lub z instancji centralnej, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji o wykluczeniu.
8. Jeśli dwóch lub więcej członków zarekomendowanych przez jakiegoś członka-wprowadzającego zostanie wykluczonych z tej partii, dany członek wprowadzający jest również automatycznie wykluczany z "Partii Totalizmu" za "wprowadzanie do partii osób o wątpliwym charakterze lub niemoralnym zachowaniu".
9. Wszelkie kary wymierzane członkom danego koła wpisywane są do specjalnego "rejestru kar" tego koła, zaś referencje do owych kar wpisywane są do deklaracji członkowskich owych ukaranych osób, oraz deklaracji członkowskich obu członków wprowadzających którzy zarekomendowali moralny charakter danego ukaranego.

§14

Zamrażanie i odmrażanie aktywności członków "Partii Totalizmu":
1. Zamrażanie i odmrażanie aktywności członków "Partii Totalizmu" jest mechanizmem bezpieczeństwa zamierzonym dla utrudniania lub uniemożliwiania wewnętrznego (skrytego) sabotażu działalności tej partii oraz do pokonywania impasów w jej działalności. Jeśli nie zostaje to zdefiniowane inaczej przez zamrażającego, zamrożenie następuje na długość kadencji zamrażającego. Zamrożeni członkowie owej partii zachowują wszelkie bierne prawa członkowskie i przywileje, a jedynie prewencyjnie pozbawiani zostają prawa do głosowania, do zabierania głosu w dyskusji, do zadawania pytań, oraz do komentowania czyichś wypowiedzi. Obecność zamrożonych członków na konwencjach i spotkaniach roboczych przestaje także być wymagana dla uzyskania "kworum".
2. Prezydent posiada prawo do zamrożenia aktywności dowolnego członka, oficera, lub uczestnika Komisji Statutowej swojego koła, co do którego posiada on bazujące na faktach podejrzenia iż dany członek stara się sekretnie zasabotażować działalność owego koła. W uzasadnionych przypadkach prezydent posiada także prawo do nakazania opuszczenia sali obrad czy konwencji przez wszystkich zamrożonych członków. W przypadkach gdyby zamrożeni członkowie odmówili dobrowolnego opuszczenia sali obrad, oficerowie Komisji Statutowej mają wówczas obowiązek usunięcia ich z sali siłą.
3. Konwencja wszystkich członków danego koła posiada prawo do zamrożenia aktywności prezydenta tego koła. Jednocześnie z tym zamrożeniem konwencja ta musi jednak wskazać kto zastąpi zamrożonego prezydenta w wypełnianiu jego funkcji. W uzasadnionych przypadkach konwencja posiada także prawo do nakazania opuszczenia sali obrad czy konwencji przez wszystkich zamrożonych członków (w tym właśnie zamrożonego prezydenta).
4. Prezydent i konwencja posiadają także prawo do chwilowego lub trwałego odmrożenia aktywności uprzednio zamrożonych członków czy prezydentów. Po odmrożeniu członkowie ci odzyskują wszystkie aktywne prawa członkowskie jakich pozbawiło ich zamrożenie.
5. Fakt i czasokres zamrożenia lub odmrożenia, a także uzasadnienie zamrażającego dla powodów zamrożenia lub odmrożenia, aktualnie działający prezydent ma obowiązek wpisywania do deklaracji członkowskiej zamrażanego.
6. Zamrożenie (a także chwilowe odmrożenie) aktywności, wygasają automatycznie po skończeniu się okresu czasu na jaki zostały one zdefiniowane.
7. Zamrażanie i odmrażanie aktywności członków nie stanowi ani kary ani nagrody i w żadnym przypadku nie może być traktowane jako kara czy nagroda. Jest ono jedynie koleżeńskim działaniem prewencyjnym podejmowanym w sytuacjach kryzysowych i nacelowanym na efektywniejszą oraz bardziej zdyscyplinowaną pracę kół "Partii Totalizmu", na ochładzanie emocji i ucinanie bezproduktywnych dyskusji, na łagodzenie sporów, itp.

V. WŁADZE "PARTII TOTALIZMU"

§15

Struktura organizacyjna "Partii Totalizmu":
1. Każde koło "Partii Totalizmu" posiada dokładnie taką samą organizację. Mianowicie każde koło posiada swój własny statut, swojego właściciela, prezydenta, oficerów, "Komisję Statutową", oraz członków. Każde koło otrzymuje od koła je powołującego określone terytorium na jakim jego działania są kompetentne.
2. Każde koło "Partii Totalizmu" posiada prawo do powoływania kół mu podległych, do których deleguje odpowiedzialność i komptencje za ściśle zdefiniowany fragment podlegającego mu terytorium.
3. Każde koło "Partii Totalizmu" posiada również prawo do rozwiązywania poprzednio powołanych przez nie kół mu podległych, jeśli Konwencja jego członków rozwiązanie takie zaaprobuje tajnym głosowaniem.
4. Wszystkie koła "Partii Totalizmu" zorganizowane są w strukturę, która w naukach komputerowych nazywana jest "tree" (tj. "drzewo"). W strukturze tej najwyższą instancją jest koło centralne, którego terytorium obejmuje wszystkie obszary na jakie partia ta rozciąga swoje działania (m.in. terytorium całej Rzeczypospolitej Polskiej). Koło centralne powołuje (i rozwiązuje) podległe mu koła niższej instancji, przydzielając im do działania wybrane fragmenty własnego terytorium kompetencji (np. województwa). Z kolei owe koła niższej instancji powołują (a kiedy konieczne - również rozwiązują) podległe im koła jeszcze niższej instancji, którym przydzielają do działania fragmenty swych teryteriów (np. gminy). Te są uprawnione do powoływania kół jeszcze niższych instancji, np. kół miejskich, dzielnicowych, zakładowych, itd., itp.
5. Statutem danego koła "Partii Totalizmu" jest każdy dokument który reguluje wszelkie sprawy związane z działaniem danego koła, który uwzględnia szczegółne warunki i specyficzną sytuację tego koła, oraz który w żadnym punkcie pod względem moralnym nie jest sprzeczny ze statutem zaakceptowanym dla całej "Partii Totalizmu" przez członków koła centralnego tej partii. W typowych przypadkach statut ten może być kopią statutu dla koła centralnego.
6. Legalnym właścicielem każdego koła "Partii Totalizmu" jest zjazd (konwencja) wszystkich członków tego koła i delegatów z kół mu podległych. Zjazd ten zatwierdza statut danego koła, a także demokratycznie wybiera w tajnym głosowaniu prezydenta tego koła, oraz całe władze koła opisane przez jego statut (tj. oficerów, Komisję Statutową, oraz ewentualnie kandydatów do wyborów rządowych - jeśli tymi kandydatami nie są mianowani automatycznie prezydent i/lub oficerowie danego koła). Zjazd ten decyduje także o generalnych losach danego koła. Prezydent koła i jego oficerowie odpowiedzialni są w pierwszym rzędzie przed owym zjazdem, w drugim zaś rzędzie przed władzami kół wyższej instancji.
7. Prezydent danego koła jest to osoba odpowiedzialna za wszelkie aspekty działalności tego koła. Jest on odpowiednikiem "dyrektora" w przedsiębiorstwach. Reprezentuje on koło na zewnątrz we wszystkich sprawach - chyba że podejmie on decyzję o oddelegowaniu tego reprezentowania na któregoś ze swoich oficerów. Automatycznie też staje się on kandydatem tego koła do wyborów rządowych - chyba że podejmie on decyzję o oddelegowaniu swojej kandydatury na któregoś ze swoich oficerów. Statut danego koła może delegować automatycznie wybrany fragment odpowiedzialności tego prezydenta do wskazanych oficerów jego koła.
8. Oficerowie danego koła są to osoby którym oddelegowana jest na stałe władza nad zdefiniowanymi dla nich przez statut obszarami kompetencji. Każde koło "Partii Totalizmu" powinno posiadać minimalną liczbę oficerów jaka na dodatek do prezydenta jest wymagana dla sprawnego działania tego koła. Dopuszczalne jest organizowanie kół trzeciej lub dalszej instancji (np. na poziomie gminy, lub zakładu) nie posiadających żadnych oficerów, aczkolwiek musza one posiadać "Komisję Statutową".
9. "Komisja Statutowa" danego koła jest to organ składający się co najmniej z trzech osób, która czuwa nad przetrzeganiem statutu we wszelkich działaniach tego koła. Statutowo sprawdza ona zgodność decyzji prezydenta i oficerów owego koła z owym statutem. Komisja ta m.in. posiada prawo zawieszania i wykluczania członków tego koła.
10. Członkami danego koła "Partii Totalizmu" są wszyscy członkowie "Partii Totalizmu" którzy złożyli w owym kole swoje deklaracje członkowskie, plus delegaci z wszystkich kół terenowych podległych danemu kołu. Delegatami do danego koła są prezydenci wszystkich kół które podlegają danemu kołu, lub oficerowie upoważnieni przez owych prezydentów do reprezentowania mandatu danych kół.

§16

Kadencja władz "Partii Totalizmu":
1. Kadencja wszelkich władz "Partii Totalizmu" statutowo trwa pięć lat.
2. Przed zakończeniem swojej kadencji, władze te mają obowiązek zorganizować i zrealizować wybory władz następnej kadencji.
3. Mandaty wszelkich delegatów i reprezentantów "Partii Totalizmu" również trwają pięć lat licząc od daty kiedy zostali wybrani do pełnienia swojej roli.

§17

Terytorium kompetencji danego koła "Partii Totalizmu":
1. Każdemu kołu "Partii Totalizmu" przydzielane jest "terytorium jego kompetencji". Terytorium to to obszar na jakim koło to jest upoważnione aby koncentrowało swoją działalność, oraz dla jakiego jego działania posiadają moc legalną. Przydzielania owego terytorium kompetencji następuje przez koło bezpośrednio nadrzędne które powołało dane koło.
2. Terytorium kompetencji dla centralnego (krajowego) koła "Partii Totalizmu" jest cały obszar Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Dla ułatwienia administracji poszczególnych kół, przydzielane im terytoria kompetencji powinny się pokrywać z granicami administracyjnymi lub z granicami okręgów wyborczych ustanowionymi przez rząd Rzeczypospolitej Polskiej (np. z granicami województw, gmin, czy byłymi granicami powiatów).
4. Poszczególne koła "Partii Totalizmu" mogą ochotniczo wziąść pod swoja opiekę, lub koło dla nich nadrzędne może im przydzielić, jakiś intelekt grupowy leżący poza granicami ich kraju (tj. jakieś państwo, wyspę, naród, rasę, kontynent, itp.). Dla intelektu tego owo koło może dzięki temu starać się wypełniać funkcję łącznika z partią totalizmu, a także moralnego opiekuna, pomocnika, nauczyciela, promotora, obrońcę przed niemoralnymi zagrożeniami wewnętrzymi i zewnętrznymi, itp.

§18

"Konwencje" (zjazdy) członków - jako faktyczni właściciele poszczegółnych kół "Partii Totalizmu":
1. Najwyższą władzą dla koła centralnego "Partii Totalizmu" jest Konwencja (zjazd) członków koła centralnego "Partii Totalizmu" oraz delegatów ze wszystkich podległych mu kół. W sensie legalnym Konwencja ta jest "właścicielem" całej "Partii Totalizmu" i ma prawo decydowania o wszelkich aspektach owej partii.
2. Najwyższą władzą każdego innego koła "Partii Totalizmu" jest Konwencja (zjazd) członków owego koła "Partii Totalizmu" oraz obdarzonych mandatami delegatów z kół mu podległych. W sensie legalnym jest ona "właścicielem" danego koła "Partii Totalizmu" i ma prawo decydowania o wszelkich aspektach owego koła.
3. Konwencja jest zgromadzeniem formalnym na którym obecność członków i delegatów jest obowiązkowa. Należy ją wyraźnie odróżniać od towarzyskiego spotkania lub roboczego zebrania członków koła na którym obecność zawsze jest czysto ochotnicza. Centralnym punktem konwencji i najważniejszym powodem dla którego jest ona organizowana jest podejmowanie najważniejszych decyzji zbiorową mądrością wszystkich jej uczestników, oraz dokonywanie wyborów. Niemniej konwencja powinna być wykorzystywana również w innych celach, np. sprawozdania władz z osiągnięć i działalności, dyskutowania przyszłych kierunków, stategii, zasad działania, itp. Konwencji NIE wolno jednak wykorzystywać dla celów zarobkowych, np. poprzez nakładanie jakichkolwiek biletów wstępu czy obowiązkowych opłat na ich uczestników.
4. Delegatami do "Konwencji" danego koła posiadającymi mandaty do głosowania są wszyscy członkowie wpisani do "rejestru członków" tego koła, a dodatkowo także prezydenci wszystkich kół "Partii Totalizmu" podlegających danemu kołu, lub ci członkowie owych podległych kół "Partii Totalizmu", którym prezydenci ci zdecydowali się oddelegować swoje mandaty. Kadencja delegata danego koła na "Konwencję" wybranego koła nadrzędnego rozciąga się na cały okres kadencji danego prezydenta.
5. "Konwencja" posiada moc głosowania jeśli uczestniczy w niej nie mniej niż 51% nosicieli mandatów do głosowania w danej konwencji. Jeśli na konwencję przybędzie mniej niż 51% "kworum" (quorum) uprawnionych do głosowania zgodnie z "rejestrem członków" danego koła i delegatów z kół mu podległych, konwencja musi zostać rozwiązana i zwołana ponownie w terminie nie wcześniejszym niż 14 dni.
6. W przypadku konieczności rozwiązania danej "Konwencji" z braku "kworum", prezydent danego koła powinien dokonać wymaganych wykreśleń z rejestru członków tego koła przed terminem zwołania następnej "Konwencji" tego koła, tak aby w następnej Konwencji kworum było ustalane na podstawie auktualizowanego rejestru członków.
7. "Konwencja" decyduje demokratycznie za pośrednictwem tajnego głosowania o wszystkich aspektach koła leżących w zakresie jej kompetencji i poddanych jej do głosowania przez upoważnione do tego ciała. Obejmuje to również demokratyczne wybory władz następnej kadencji.
8. "Konwencja" zwoływana jest na wniosek "Komisji Statutowej" lub prezydenta danego koła. Dokładną datę następnej Konwencji określa "Komisja Statutowa" lub głosowanie poprzedniej Konwencji. Poza wyjątkowo krytycznymi sytuacjami, zwoływanie Konwencji danego koła NIE powinno odbywać się częściej niż raz na rok. Udział członków i delegatów w konwencji ich koła należy do podstawowych obowiązków członkowskich.
9. Daty konwencji kół poszczególnych instancji powinny być ustalane w odstępach nie krótszych niż comiesięcznych od siebie. W ten sposób wyniki konwencji niższych instancji mogą być raportowane przez delegatów i poddawane do głosowania na konwencjach kół wyższych instancji. Przykładowo, jeśli konwencja koła centralengo jest zaplanowana na grudzień danego roku, konwencje kół wojewódzkich powinny się odbywać w listopadzie, zaś konwencje kół gminnych w październiku.

§19

Głosowanie podczas konwencji "Partii Totalizmu":
1. Głosowanie jest najważniejszą składową każdej konwencji. Za jego pośrednictwem członkowie danego koła i uczestniczący w konwencji delegaci wyrażają swoją zbiorową wolę, czerpią nadchnienie ze swojej zbiorowej mądrości, oraz egzekwują swoje demokratyczne prawa. Pod głosowanie Konwencji poddawane są wszelkie decyzje koła, które leżą poza obszarem decyzyjnych kompetencji wybieralnych władz owego koła. Głosowanie powinno być starannie przygotowane i sprawnie przeprowadzane, aby nie zniechęcać ani nie marnować nim czasu uczestników konwencji.
2. "Konwencja" wyraża swoją wolę demokratycznie za pośrednictwem tajnego głosowania nad każdym problemem poddanym jej do zadecydowania. Jeśli indywidualny statut danego koła nie stwierdza tego inaczej, poddana pod głosowanie kwestia uznawana jest za "przyjętą" jeśli głosuje ZA nią nie mniej niż 51% uczestników danej Konwencji obdarzonych mandatami do głosowania.
3. Jeśli wyniki głosowania z jakichś powodów są niekonklusywne, wówczas konwencja może podjąć więcej niż jedną rundę głosowania nad tą kwestią. W przypadku impasu konwencja może również spróbować przeformułować głosowaną sprawę aby uzyskać bardziej konklusywne wyniki.
4. Kwestie poddawane pod głosowanie na danej konwencji mogą być wysuwane przez każdego członka i każdego delegata danego koła. Członkowie którzy nie pełnią żadnej funkcji we wybieralnych władzach koła muszą jednak swoje kwestie zgłaszać pod głosowanie poprzez "Komisję Statutową" tego koła.
5. Wszystkie sprawy przeznaczone do głosowania na danej konwencji powinny być w swoim ostatecznym sformułowaniu przekazane do wiadomości posiadaczy mandatów nie póżniej niż 14 dni przed datą konwencji. (Przykładowo, mogą one być opublikowane na stronie internetowej danego koła, opublikowane w prasie, lub ich ostateczne sformułowanie może być wysłane pocztą do posiadaczy mandatów głosowania). W ten sposób głosujący otrzymują czas na zapytanie głosu swego sumienia w każdej głosowanej sprawie, na osobiste zorientowanie się w sytuacji, na wypytanie swoich znajomych i zainteresowanych osób, a także na "lobbying" określonych postanowień wśród innych głosujących. Nie wolno jednak dokonywać "lobbying", przekonywania, ani starać się jakkolwiek wpłynąć na wynik głosowania w samym dniu konwencji, aczkolwiek głosujący mają prawo do publicznego zadawania przed głosowaniem pytań osobie która wystawiła daną kwestię pod głosowanie konwencji.
6. Ostateczne sformułowanie każdej kwestii poddawanej pod głosowanie na danej konwencji (poza listami kandydatów do wyborów) powinno być sformułowane w taki sposób, aby ich rozstrzygnięcie mogło przyjmować charakter odpowiedzi "TAK" (ZA), albo "NIE" (PRZECIW).
7. Do każdego stanowiska objętego wyborami musi być wystawionych co najmniej dwóch kandydatów. Jednym z nich może być osoba która sprawowała to stanowisko podczas poprzedniej kadencji. Podczas wyborów głosującym musi być też dane prawo do wybrania jeszcze innej opcji niż któryś z wystawionych im pod głosowanie kandydatów, mianowicie wybrania opcji "żaden z wystawionych kandydatów".
8. Jeśli ostateczne sformułowanie jakiejś kwestii lub jakiejś listy wyborczej poddawanej pod głosowanie musi być ustanowione w terminie krótszym niż 14 dni przed datą głosowania, np. wynika ono z obrad samej konwencji, wówczas zanim kwestia ta poddana jest pod głosowanie, najpierw musi zostać przegłosowane zapytanie czy konwencja jest gotowa głosować tą sprawę z tak krótkim przedziałem czasu dla jej przemyślenia. Jeśli dana kwestia nie zostaje przyjęta pod głosowanie, wówczas będzie ona musiała albo odczekiwać na następną konwencję, albo też decyzja w jej sprawie zostanie przekazana do podjęcia prezydentowi danego koła.

§20

Prezydenci kół "Partii Totalizmu":
1. Prezydentem centralnego koła "Partii Totalizmu" jest osoba wybrana przez centralną Konwencję "Partii Totalizmu" w tajnym głosowaniu, której powierzona zostaje odpowiedzialność za codzienne administrowanie działalności całej tej partii i za wszelkie decyzje na temat tej partii.
2. Prezydentem danego koła "Partii Totalizmu" jest osoba wybrana przez członków tego koła w tajnym głosowaniu, której powierzona zostaje odpowiedzialność za codzienne administrowanie działalności tego koła i za wszelkie decyzje na temat tego koła.
3. Wszystkie decyzje prezydenta danego koła muszą być zgodne ze statutem tego koła. Gwarentem tej zgodności są działania "Komisji Statutowej".
4. Prezydenci ponoszą osobistą odpowiedzialność za wszelkie aspekty działalności zarządzanego przez siebie koła które leżą w zakresie ich kompetencji. Mają oni również prawo biernego wglądu do decyzji, działalności i dokumentacji wszystkich podległych im oficerów (jednak bez prawa wpływania na te decyzje owych oficerów, za które oficerowie ci biorą osobistą odpowiedzialność). Mają także prawo biernego wglądu do obrad podległych im "Komisji Statutowych" (jednak bez prawa wpływania na decyzje owych komisji).
5. Prezydenci legalnie reprezentują na zewnątrz swoje koła we wszystkich sprawach wymagających reprezentowania.
6. W terminie do 14 dni od daty pojawienia się nowego wpisu w "rejstrze usprawnień" danego koła, prezydent tego koła ma obowiązek dopisania do owego wpisu jakie działania zostały podjęte aby wdrożyć dane usprawnienie w życie. Kiedy zaś usprawnienie to zostanie wdrożone w życie, mają oni obowiązek odnotowania w owym rejestrze jakie są wyniki owego wdrożenia.
7. Prezydenci danego koła mają prawo do pisemnego wydawania dowolnym z członków swojego koła poleceń do wykonania. Polecenia te muszą jednak ograniczać się do nakazywania działań które wynikają z działalności prowadzonej przez dane koło. (Tj. prezydenci nie mają prawa wydawania poleceń które nie wynikają w jakiś sposób z, ani nie służą, działalności prowadzonej przez dane koło.)
8. Prezydenci danego koła lub całej "Partii Totalizmu" mają prawo pisemnego oddelegowania wybranego fragmentu swojej odpowiedzialności, praw, oraz uprawnień do podejmowania decyzji, do innych członków tej partii. Oddelegowanie to może być albo narzucone im treścią statutu danego koła - i wówczas jest ono atomatyczne, albo też nabiera ono mocy za pośrednictwem pisemnej decyzji tych prezydentów. Po oddelegowaniu danego fragmentu swojej odpowiedzialności, osoba przejmująca tą odpowiedzialność ponosi osobistą odpowiedzialność za podejmowane przez siebie decyzje (prezydent zachowuje jednak prawo do biernego wglądu do owych decycji i ich dokumentacji).

§21

Oficerowie kół "Partii Totalizmu":
1. Statut każdego koła decyduje o liczbie i zakresie kompetencji oficerów tego koła.
2. Dla unikania rozbudowy biurokracji, maksymalna liczba oficerów których dane koło może posiadać dla wspomagania pracy swego prezydenta, wynosi 7. Każdy z owych oficerów posiada swój numer w hierarchii. Zakresy kompetencji każdego z owych oficerów mogą być jak następuje:
       1) Finanse. Jego kompetencje: finanse, składki, majatek, księgowość, podatki, handel, dochody. Oficer finansowy odpowiedzialny jest praktycznie za wszelkie decyzje dotyczące finansów i majątku tego koła.
       2) Sekretariat. Jego kompetencje: dokumentacja, archiwa, historia, biblioteki, przepływ informacji, statystyki, poczta, łączność, internet.
       3) Życie. Jego kompetencje: współżycie międzyludzkie, nagradzanie, kadry, członkowstwo, ludność, społeczeństwo, religie, wiara, prawo, sprawiedliwość, sprawy statutowe, policja, ruch drogowy, komunikacja pasażerska, wypadki, więziennictwo, mieszkania, budownictwo.
       4) Wiedza. Jego kompetencje: edukacja, kształcenie, nauka, badania, szkolnictwo, uczelnie, wydawanie uporawnień bazujących na kwalifikacjach.
       5) Produkcja. Jego kompetencje: wytwarzanie, technika, górnictwo, surowce naturalne, energetyka i bezzanieczyszczeniowe generowanie energii, rozwój ekonomiczny, gospodarka, rolnictwo, infrastruktura.
       6) Środowisko. Jego kompetencje: wszechświat, kosmos, planety, Ziemia, terytorium, grunta, istoty żyjące, zwierzęta, lasy, natura, produkcja rolna, wyżywienie, powietrze, woda, oceany.
       7) Państwo. Jego kompetencje: współżycie z sąsiednimi państwami, pokój, dyplomacja, placówki i przedstawicielstwa zagraniczne, sprawy międzynarodowe, wojsko, obronność, wywiad.

§22

"Komisja Statutowa" w kołach "Partii Totalizmu":
1. Do zadań "Komisji Statutowej" należą:
       1) Zagwarantowanie aby wszelkie decyzje podejmowane przez prezydenta, oficerów, oraz członków danego koła były zgodne ze statutem danego koła "Partii Totalizmu" oraz z duchem filozofii totalizmu.
       2) Rozstrzyganie wszelkich spraw spornych.
       3) Wykluczanie członków "Partii Totalizmu" w obszarze kompetencji danej komisji.
       4) Określanie dat Konwencji i wyborów, a także organizowanie i nadzorowanie Konwencji i wyborów, włączając w to wybory do władz następnej kadencji.
       5) Zagwarantowanie, aby wszelkie rejestry prowadzone przez dane koło zawsze posiadały aktualne i dobrze zabezpieczone przed zniszczeniem "backup'y", a w ten sposób aby rejestry te nie mogły zostać zniszczone.

VI. FUNKCJONOWANIE "PARTII TOTALIZMU"

§23

Codzienne działanie partii totalizmu:
1. Członkowie "Partii Totalizmu" wyrażają swoje zaufanie do mądrości, poziomu ekspertyzy, doświadczenia, przezorności, oraz poziomu odpowiedzialności określonych osób poprzez wybranie tych osób do na odpowiednie stanowiska we władzach owej partii.
2. Prezydenci oraz inni oficerowie na pozycjach odpowiedzialności w "Partii Totalizmu", obdarzeni przez swoich członków zaufaniem zostania wybranym na odpowiednie stanowiska we władzach tej partii, podejmują samodzielnie wszelkie decyzje leżące w obszarze oraz terytorium ich kompetencji oraz uruchamiają aparat wdrażający owe decyzje w życie. Gdziekolwiek to możliwe, podejmowanie owych decyzji powinno się odbywać w konsultacji z zainteresowanymi członkami tej partii w celu ich wzbogacenia zbiorową mądrością owych członków.
3. Każda decyzja podjęta przez prezydenta lub oficera "Partii Totalizmu", która dotyka sobą co najmniej jedną osobę inną niż sam ów oficer, musi zostać gdzieś utrwalona w odpowiedniej dla niej formie pisanej.
4. Prezydenci i oficerowie "Partii Totalizmu" ponoszą osobistą odpowiedzialność za wszelkie decyzje które podjęli.
5. Wszelkie decyzje co do których się szacuje, że dotkną one sobą pomiędzy 500 do 5000 ludzi, przed wdrożeniem w życie muszą być zatwierdzone przez "Komisję Statutową" tej samej rangi do której należy podejmujący daną decyzję.
6. Wszelkie decyzje co do których się szacuje, że dotkną one sobą ponad 5000 ludzi, przed wdrożeniem w życie muszą być zatwierdzone przez centralną (krajową) "Komisję Statutową" (tj. najwyższej rangi).
7. Zatwierdzenie danej decyzji przez przynależną "Komisję Statutową" nie zdejmuje z oficera który ją podjął osobistej odpowiedzialności za jej wyniki.
8. W przypadku kiedy "Komisja Statutowa" znajdzie daną decyzję niezgodną ze statutem "Partii Totalizmu" lub niezgodną ze stwierdzeniami filozofii totalizmu (ponieważ np. wybiega ona przeciwko działaniu jakiegoś prawa moralnego), a stąd wstrzyma jej realizację, muszą być przetransformowane, tak aby wyeliminować zastrzeżenia komisji, zaś po przetramnsformowaniu mogą być przedłożone ponownie tej samej komisji do zatwierdzenia.
9. W przypadku kiedy podejmujący decyzję nie zgadza się z zastrzeżeniami danej "Komisji Statutowej", może on odwołać się do ponownego rozpatrzenia owej decyzji przez "Komisję Statutową" jeden stopień wyższej rangi. Od zastrzeżeń Komisji Statutowej najwyższej rangi (tj. krajowej), nie ma odwołania.

§24

Wprowadzanie zmian do stututu "Partii Totalizmu":
1. Prezydenci, "Komisje Statutowe", oraz obrady Konwencji członków mają prawo do proponowania zmian i usprawnień do statutu swojego koła.
2. Zmiana statutu danego koła, której esencja pod względem moralnym leży w sprzeczności ze statutem centralnego (krajowego) koła "Partii Totalizmu", lub leży w sprzeczności z działaniem praw moralnych określonym przez filozofię totalizmu, jest nielegalna i musi być wycofana.
3. Zmiany i uprawnienia statutu wchodzą jednak w moc dopiero po tym jeśli głosuje na nie Konwencja członków danego koła w tajnym głosowaniu, oraz jeśli ich zgodność ze statutem centralnym oraz zgodność z treścią praw moralnych zostanie następnie zatwiedzona przez "Komisję Statutową" koła wyższej instancji lub koła centralnego.
4. Długoletnim członkom "Partii Totalizmu", których w jakikolwiek sposób niekorzystnie dotknęły zmiany wprowadzone do tego statutu, należy dać wybór w zakresie czy ich członkowstwo będzie się opierało na starym, czy na nowym sformułowaniu tego statutu. Przez długoletniego członka owej partii rozumie się każdego członka-założyciela, oraz każdego członka który wykazuje się co najmniej 10-letnim członkowstwem tej partii.

VII. FINANSE "PARTII TOTALIZMU"

§25

Pochodzenie i zarządzanie majątkiem i funduszami "Partii Totalizmu":
1. Majątek "Partii Totalizmu" powstaje ze składek członkowskich, dotacji, oraz innych źródeł dozwolonych ustawą o partiach politycznych i innymi ustawami. Odpowiedzialnym za gromadzenie majątku i finansów, a także za księgowanie wszelkich wpływów i wydatków danego koła "Partii Totalizmu" może zostać oddelegowana przez prezydenta tego koła do skarbnika owego koła.
2. Wysokość składek członkowskich określają decyzje prezydentów poszczegółnych kół "Partii Totalizmu". Prezydent ma prawo oddelegowania podjęcia owej decyzji do skarbnika danego koła.
3. Członkowie-założyciele "Partii Totalizmu", a także członkowie honorowi owej partii, są zwolnieni od obowiązku płacenia składek członkowskich.
4. Wszelkie sprawy składek członkowskich delegatów na Konwencje nadrzędnych kół tej partii są regulowane przez ich własne koła, czyli koła które reprezentowane są przez owych delegatów.
5. Do finansowego reprezentowania "Partii Totalizmu" na zewnątrz, oraz do zaciągania zobowiązań majątkowych i finansowych upoważnieni są prezydenci danego koła "Partii Totalizmu". Mają oni jednak prawo delegowania tego upoważnienia na skarbników tego koła "Partii Totalizmu".
6. Prezydent danego koła "Partii Totalizmu", lub działający z jego upoważnienia skarbnik owego koła "Partii Totalizmu", może ustanowić pełnomocników uprawnionych do reprezentowania "Partii Totalizmu" na zewnątrz oraz do zaciągania zobowiązań majątkowych i finansowych w zakresie i na warunkach ustalonych w pełnomocnictwie.
7. Wszelkie wpływy i wydatki koła "Partii Totalizmu" muszą być księgowane zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami finansowymi.

#B7. Zgromadzenie co najmniej 1000 członków-założycieli oraz formalne zgłoszenie "partii totalizmu":

Najbardziej krytycznym problemem założenia politycznej "partii totalizmu", jest zgromadzenie owego pierwszego tysiąca członków-założycieli, oraz następne formalne zgłoszenie "partii totalizmu". Rozwiązanie tego problemu można uzyskać aż na trzy odmienne sposoby. Omówmy teraz każdy z owych sposobów w oddzielnym podpunkcie.

#B7.1. Przekonanie do zorganizowania się i do założenia nowej partii politycznej co najmniej 1000 dotychczas bezpartyjnych zwolenników totalizmu:

       Pozornie najłatwiejszym sposobem uformowania politycznej "partii totalizmu" byłoby gdyby z grona owych już istniejących zwolenników filozofii totalizmu wyłoniło się pierwszych co najmniej 1000 bezpartyjnych osób gotowych do założenia nowej partii politycznej. Niestety, po dokładniejszej analizie ten pozornie najłatwiejszy sposób okazuje się być najtrudniejszym. Przypomnijmy tutaj sobie kilka co bardziej istotnych powodów dla których ten sposób założenia "partii totalizmu" jest aż tak trudny do zrealizowania:
       1. Brak doświadczenia organizacyjnego. Bezpartyjni nie mają doświadczeń związanych z przynależnością do jakiejś partii i z czynnym udziałem w jakichś działaniach organizacyjnych. Ten zaś ich brak doświadczeń organizacyjnych utrudnia, jeśli nie zupełnie uniemożliwia, ich zorganizowanie się w partię polityczną.
       2. Opory psychologiczne. Wielu moralnych ludzi w głębi duszy buntuje się przed rodzajem życia i moralności które wykazują typowi politycy. Z kolei bunt ten wzbudza w nich opory psychologiczne przed zaliczeniem i siebie do grona aktywnych członków jakiejkolwiek partii politycznej. Wszakże w dzisiejszych czasach w zawody polityków są niemal wpisane takie cechy jak publiczne kłamanie, zwodzenie, niedotrzymywanie obietnic, prywata, utrudnianie, robienie widel z igieł, itd., itp. Tymczasem osoby praktykujące totalizm starają się czynić wszystko w swoim życiu w pedantycznie moralny sposób. Oczywiście, jednym z celów formowania partii totalizmu jest eliminacja z polityki takich negatywnych cech i zachowań. Jednak praktykujący totalizm nie chcą ryzykować choćby tylko początkowego zaliczenia siebie do owej kategorii niemoralnych ludzi.
       3. Charakterystyka zwolenników totalizmu. Totalizm przyciąga do siebie ludzi wysoce moralnych i wysoce skromnych. Tacy zaś ludzie nie mają ambicji zostania członkami jakiejkolwiek partii politycznej, nawet jeśli jest to partia praktykowanego przez nich totalizmu.
       4. Tradycja. Osoby bezpartyjne pozostają bezpartyjnymi ponieważ wyrobiły już w sobie tradycję bycia bezpartyjnymi. Stąd na przekór że istnieje zapewne znacznie większa pula zwolenników totalizmu, niż jest to wymagane dla założenia nowej partii, gro owych zwolenników nie jest gotowa złamać swoją tradycję
       W rezultacie, jak narazie tylko bardzo nieliczna garstka zwolenników filozofii totalizmu widzi potrzebę założenia partii politycznej i byłaby gotowa do pełnienia funkcji owych pierwszych członków-założycieli. Niestety, garstka ta nie wystarcza liczebnie aby założyć nową partię.

#B7.2. Przemianowanie jakiejś już istniejącej partii politycznej o podobnych do totalizmu celach i statusie na nazwę "partia totalizmu" z jednoczesnym dokonaniem wymaganych zmian w kluczowych punktach jej statusu:

Kolejna zasada na jakiej polityczna "partia totalizmu" mogłaby zostać powołana do życia polega na przemianowaniu na "partię totalizmu" którejś z już istniejących partii politycznych. Wszakże niemal w każdym kraju, w tym w Polsce, już istnieją najróżniejsze niewielkie partie polityczne, których cele i metody działania są bliskie celom i metodom wypracowanym przez filozofię totalizmu. Tyle tylko, że owe partie nie mają za sobą jednolitej ideologii o tak dopracowanej formie jaką posiada filozofia totalizmu. W interesie więc takich partii leżałoby pozyskanie dla siebie ideologicznego szkieletu w formie właśnie filozofii totalizmu. Aby zaś szkielet ten uzyskały, wystarczałoby aby zmieniły swoją nazwę na "partia totalizmu", wprowadziły do swego statusu kilka kluczowych punktów które wyrażają soba cele i metody działania filozofii totalizmu, oraz adoptowały totalizm jako swoją partyjną filozofię.
Warto tutaj dodać, że w sporej liczbie krajów poszczególne partie polityczne relatywnie często zmieniają swoje nazwy, uściślają swój status, oraz udoskonalają swoje fundamenty filozoficzne. "Partia totalizmu" mogłaby więc powstać jako wynik takiej zmiany i usprawnienia.

#B7.3. Uformowanie "partii totalizmu" z odłamu jakiejś większej partii politycznej:

Obserwując życie partyjne w świecie, często się odnotowuje sytuację że jakieś frakcje członków określonych partii politycznych przestają być zadowolone z kierunku który ich partia przyjmuje. Frakcje takie fomują więc odłamy, które później działają już jako odrębne partie. W przypadku więc gdyby w jakiejś już istniejącej partii zarysował się rozłam, zaś frakcja istniejących członków owej partii wykazywałaby skłonności do przyjęcia za własne celów, metod i filozoficznych fundamentów totalizmu, wówczas "partia totalizmu" mogłaby powstać właśnie z owej odłamowej frakcji członków innej partii.

Część #C: Rola totalizmu jako szczęśliwszej alternatywy do już istniejących ideologii:

#C1. Jakie wnioski nasuwa analiza ideologii, ustrojów i systemów politycznych już istniejących na Ziemi:

       Jak każdy zdaje sobie z tego sprawę, w chwili obecnej na Ziemi wdrożone są w życie i pozostaja w mocy dwie podstawowe ideologie, mianowicie kapitalizm i komunizm. Okazuje się jednak, że żadna z nich nie daje żyjącym pod nią ludziom tego co ludzie ci najbardziej poszukują, mianowicie "szczęścia". Podsumujmy więc tutaj skrótowo dlaczego tak jest.
       1. Kapitalizm. Ta ideologia urzeczywistniona została w dziesiątkach odmiennych wersji, ustrojów, oraz systemów politycznych. Jednak w ich wszystkich podstawowym celem działania kapitalizmu jest maksymilizacja zysku. Niestety owa maksymilizacja zysku typowo odbywa się kosztem dbałości o człowieka. W rezultacie kapitalizm zawsze prowadzi do przeciwstawności pomiędzy interesami ludzi którzy akumulują zyski, oraz dobrem ludzi którzy zyski te generują. Stąd kapitalizm zawsze wiedzie do całej gamy problemów które obniżają szczęście żyjących pod nim indywidulanych ludzi. Przykłady najbardziej palących z owych problemów obejmują: bezrobocie, wyzysk, inflacja, nałogi, przestępczość, bezdomność, niesprawiedliwość społeczna, podziały społeczne, pogłębianie się przepaści pomiędzy bogatymi i biednymi, wojny, dyskryminacja, kryzyse ekonomiczne i energetyczne, wyczerpywanie się surowców, zanieczyszczanie naturalnego środowiska, wymieranie zwierząt, nagrzewanie klimatu, itd., itp. W rezultacie, ustrój kapitalistyczny rzadko czyni szczęśliwym nawet tych najbogatszych ze swoich obywateli.
       2. Komunizm. Aczkolwiek uważa się że komunizm jest już obecnie na drodze do upadku, ciągle istnieje kilka krajów które praktykują tą ideologię. Ponadto, w wielu byłych krajach komunistycznych ideologia komunizmu ciągle jest relatywnie żywa i dobrze pamiętana. Cele komunizmu bardzo trudno jest sprecyzować. Wszakże sama ta ideologia rzadko definiuje jakie są jej faktyczne cele. Jeśli jednak weźmie się pod uwagę historyczne dzieje komunizmu, wówczas jego podstawowy cel daje się zdefiniować jako maksymilizacja zatrudnienia. Wszakże ów cel jest wyrażony przez wiodące hasło komunizmu: "od każdego według jego możliwości, każdemu według jego potrzeb". Ponadto właśnie "maksymilizacja zatrudnienia" jest wspierana przez historycznie już poznane zwyczaje i zachowania istniejących ustrojów komunistycznych, takie jak: utrzymywanie pełnego zatrudnienia, płace wystarczające zaledwie na utrzymanie jednej osoby które zmuszają praktycznie każdego do pracy zarobkowej, wdrażanie w życie zasad w rodzaju "kto nie pracuje ten nie je", formowanie obozów pracy, nieustanne organizowanie tzw. "czynów społecznych" (czyli prac dokonywanych za darmo), napadanie na sąsiednie kraje i włączanie ich do swojego terytorium aby maksymilizować liczbę ludzi którymi dawałoby się maksymilizować zatrudnienie, itp., itd. Ideologia komunizmu też nie jest w stanie zapewnić szczęścia żyjącym pod nią ludziom. Wszakże na przekór maksymilizacji zatrudnienia nie jest ona w stanie zaspokoić innych potrzeb swoich obywateli. W prawdziwym bowiem życiu "możliwości" okazuje się istnieć nieporównanie mniej niż owych "potrzeb" z hasła "od każdego według jego możliwości, każdemu według jego potrzeb". Ponadto, na stałe wpisane w komunizm jest ignorowanie praw natury - prawa te zaś zawsze się mszczą na tych co je zignorowali. Żyjący pod komunizmem ludzie są więc nękani niezaspokojonymi potrzebami oraz naturą i jej prawami - też tracąc w ten sposób szansę na szczęśliwe życie. Inne problemy komunizmu obejmują: niepewność jutra, brak wolności poglądów i wypowiedzi, propaganda rządowa, mechanizmy dochodzenia do władzy które nie zapobiegają otrzymania władzy przez nieodpowiedzialnych i niekompetentnych ludzi, oraz wiele więcej. Ludzie żyjący pod komunizmem ogromnie rzadko są więc szczęśliwi.
       Jeśli jednak dobrze się zastanowić, pierwszoplanowym celem życiowym każdego człowieka wcale nie jest "maksymilizacja zysku" czy "maksymilizacja zatrudnienia". Faktycznie bowiem każdy człowiek w swoim życiu po prostu chce być "szczęśliwym". Przypomnijmy tutaj, że przez popularne określenie "być szczęśliwym" ludzie typowo rozumieją opisany w punkcie #A2 dostęp do wszystkich tych poszukiwanych wartości życiowych które filozofia totalizmu oferuje tym co nieustannie zwiększają u siebie poziom "energii moralnej", a więc dostęp do poczucia szczęśliwości, zadowolenia z życia, samo-spełnienia, pokoju, itd., itp. Dlatego niezależnie od obu już istniejących ideologii na Ziemi, stopniowo narasta konieczność stworzenia jeszcze jednej ideologii (i ustroju). Tą bardzo potrzebną ludzkości ideologię (i ustrój) można nazwać totalizm Zasadniczym celem ideologii totalizmu byłaby maksymilizacja szczęścia. To właśnie dla urzeczywistniania owej alternatywnej ideologii totalizmu konieczne jest powołanie "partii totalizmu" opisywanej na tej stronie.

#C2. Cele i metody alternatywnej ideologii totalizmu która obiecuje życie znacznie szczęśliwsze niż ideologie już urzeczywistnione na Ziemi:

       Totalizm opracowany został jako filozofia codziennego życia indywidualnych ludzi. Skupiał on się bowiem na wypracowaniu takiej receptury na codzienne życie, która umożliwiłaby osobom go praktykującym efektywne osiąganie owych wysoce poszukiwanych wartości życiowych, takich jak szczęście osobiste, zadowolenie z życia, spokój sumienia, poczucie samo-spełnienia, itd., itp. Jak też się okazało, receptury totalizmu na osiąganie owych poszukiwanych wartości życiowych faktycznie działają w praktyce. Receptury te okazały się przy tym na tyle proste i na tyle efektywne, że ich działanie daje się łatwo rozszerzyć z indywidualnych ludzi na całe społeczeństwa. Z kolei, kiedy receptury te staną się celem działania całych społeczeństw, wówczas zaczynają one być nową ideologią która stwarza ludziom szczęśliwszą alternatywę do ideologii już urzeczywistnionych na Ziemi.
       Z punktu widzenia swojego pierwszoplanowego celu, ideologia totalizmu bardzo klarownie cel ten definiuje, mianowicie jest nim maksymilizacja szczęścia ludzi. Ponieważ jednak filozofia totalizmu wykazała bezpośrednią zależność pomiędzy poczuciem szczęścia a poziomem czyjejś tzw, "energii moralnej", ow pierwszoplanowy cel daje się prosto przedefiniować w metodę działania. Mianowicie metodą "maksymilizacji szczęścia" przez ideologię totalizmu jest koncentrowanie się na generowaniu energii moralnej oraz unikanie rozpraszania energii moralnej. Dlatego ideologia totalizmu musi się koncentrować na podejmowaniu takich działań oraz na realizowaniu ich w taki sposób, aby generowało to w ludziach możliwie najwyższe ilości energii moralnej. Jednocześnie musi ona eliminować działania i metody które powodują rozpraszanie energii moralnej.
       Filozofia totalizmu dostarcza nawet bardzo precyzyjnej informacji co do sposobów za pośrednictwem których daje się maksymilizować generowanie energii moralnej oraz minimalizować upuszczanie tej energii. Sposoby te obejmują, m.in.: "czynienie wszystkiego w pedantycznie moralny sposób", "pracę na rzecz dobra innych ludzi", "promowanie prawdy", oraz kilka innych.

#C3. Maksymilizacja szczęścia okazuje się być najtrudniejszym do osiągnięcia celem jaki tylko ktoś może sobie postawić:

       Z celów stawianych sobie przez obecnie już istniejące ideologie, najłatwiejszym do osiągnięcia okazuje się "maksymilizacja zysku" praktykowana przez kapitalizm. Wszakże zysk daje się powiększać na tysiące odmiennych sposobów i to nie tylko poprzez rzetelną i moralną pracę, ale także np. poprzez wyzysk, oszustwo, rabunek, spekulacje, monopole, zmowy, manipulacje walutowe i bankowe, itp., itd. Znacznie już trudniejszym okazuje się osiąganie celu "maksymilizacja zatrudnienia" praktykowanego przez komunizm. Wszakże kiedy każdy ma zatrudnienie ludzie np. tracą motywację do wydajności i do dbania o wyniki swojej pracy. To zaś prowadzi do znanych problemów komunizmu. To właśnie dlatego kapitalizm nawet nie próbuje postawić sobie tego celu. Z kolei jak dotychczas komunizm nadal nie zdołał znaleźć sprawdzającej się w życiu receptury na maksymilizowanie zatrudnienia bez jednoczesnego łamania praw natury, bez zniewalania ludzi, itp.
       Jak się okazuje, ze wszystkich możliwych celów politycznych najtrudniejszy do osiągnięcia cel to właśnie maksymilizacja szczęścia. To właśnie z powodu poziomu jego trudności tylko totalizm dotychczas miał odwagę aby go sobie postawić. Pod względem trudności jego osiągnięcia ten stawiany sobie przez totalizm cel bije wszelkie możliwe rekordy. Aby sobie uświadomić jak trudnym jest osiągnięcie tego totaliztycznego celu, wystarczy poznać jak niski jest procent mieszkańców dowolnego kraju którzy faktycznie byliby szczęśliwi w obecnych czasach. Dla przykładu, w lutym 2008 roku ankietowano Nowozelandczyków na samoopisanie poziomu własnej szczęśliwości, zaś wyniki tego "survey'a" opublikowano w artykule "Key to happiness - get old and retire", tj. "Klucz do szczęśliwości - starość i emerytura", ze stron A1 i A3 nowozelandzkiej gazety The New Zealand Herald, wydanie z czwartku (Thursday), March 27, 2008. Wyniki okazały się tak niskie, że ich nawet nie podawano dla całego kraju, stwierdzając jedynie że w porównaniu z poprzednimi latami trend w całym kraju jest w dół. W "najszczęśliwszej" miejscowości tego kraju jako "szczęśliwych" określało siebie 41.1% populacji (w całym zaś kraju jest tylko jedna taka miejscowość). Z kolei w "najnieszczęśliwszej" miescowości jako "szczęśliwych" opisywało siebie tylko 26.4% populacji (w całym zaś kraju większość to takie właśnie "nieszczęśliwe" miejscowości). Wygląda więc na to, że w Nowej Zelandii jako całości za szczęśliwego uważa siebie co najwyżej tylko około co-trzeci mieszkaniec kraju. Reszta uważa siebie za nieszczęśliwych. Poziom szczęśliwości wykazuje też tam trend spadkowy. Co ciekawsze, jako szczęśliwych opisywali tam siebie głównie starsi wiekiem emeryci. (To mówi nam wiele na temat warunków pracy w systemie kapitalistycznym.) Pamiętać też warto, że Nowa Zelandia jeszcze nie tak dawno należała do krajów o najwyższym standardzie życia na Ziemi. Aż więc strach pomyśleć jak poziom szczęśliwości wygląda w krajach gdzie standard życia praktycznie zawsze był niski.
       Nieporównanie łatwiej szczęście komuś popsuć niż podwyższyć. Wszakże na popsucie czyjegoś szczęścia wpływ ma praktycznie wszystko, przykładowo: brak pracy, rodzaj pracy, atmosfera pracy, przełożony, koledzy, zarobki, mieszkanie, rodzina, znajomi, pogoda, środowisko, nieprzyjemny smród pobliskiej fabryki lub świniarni, głośne szczekanie psa sąsiada, nasz własny charakter, zdrowie, itd., itp. Osiągnięcie więc sytuacji w kraju, kiedy każdy mieszkaniec otrzymałby szansę aby być szczęśliwym, jest wyjątkowo trudne. Wszakże aby uczynić szczęśliwym gro mieszkańców danego kraju, w kraju tym należy całkowicie wyeliminować ową masę zjawisk które psują ludzkie szczęście. Znaczy wyeliminować trzeba wyszczególnione we wstępie do tej strony bezrobocie, wyzysk, inflację, nałogi, przestępczość, bezdomność, niesprawiedliwość społeczną, pogłębianie się przepaści pomiędzy bogatymi i biednymi, wojnę, dyskryminację, kryzysy ekonomiczne i energetyczne, wyczerpywanie się surowców, zanieczyszczanie naturalnego środowiska, wymieranie zwierząt, nagrzewanie klimatu, itd., itp. Innymi słowy, poprzez przyjęcie maksymilizacji szczęścia za swój nadrzędny cel, ideologia totalizmu podejmuje się rozwiązywać i eliminować wszystkie problemy kapitalizmu i komunizmu razem wzięte. Poza totalizmem, jak dotychczas w całym świecie nikt inny nie próbował nawet postawić sobie tak kompleksowego celu. Nie powinno więc nikogo dziwić, że kiedy opisywana tutaj "partia totalizmu" zostanie w końcu powołana do życia, będzie miała ona ogromnie trudne zadanie przed sobą, zaś droga do szczęścia ludności będzie długa i cierniowa.
       Oczywiście, trudność osiągnięcia celu "maksymilizacja s